﻿29 
  

  

  geldt 
  de 
  verklaring 
  der 
  beschrevene 
  exceptionele 
  , 
  diepere 
  be* 
  

   leediging 
  door 
  verzvvering 
  en 
  fistelvorming, 
  enz. 
  In 
  den 
  regel 
  

   beschouwde 
  men 
  deze 
  , 
  in 
  praxi 
  , 
  als 
  hoogst 
  eenvoudig 
  en 
  dui- 
  

   delijk 
  resultaat 
  van 
  het 
  meer 
  en 
  meer 
  voortwoekpren 
  eener 
  

   ware 
  ,, 
  kolonie" 
  der 
  uit 
  de 
  oorspronkelijk 
  voorhandene 
  ovula 
  voort- 
  

   gesproten 
  zandvlooijen 
  in 
  de 
  zachte 
  deelen. 
  Men 
  veronderstelde 
  

   daarbij 
  alzoo 
  stilzwijgend 
  , 
  dat 
  de 
  uit 
  de 
  rijpe 
  eitjes 
  voortge- 
  

   komen 
  larven 
  , 
  dieper 
  eji 
  dieper 
  tusschen 
  de 
  spieren 
  doorge- 
  

   drongen, 
  dââr 
  verpoppen 
  en 
  na 
  het 
  uitkomen 
  van 
  het 
  tweede 
  

   gebroed 
  zandvlooijen 
  , 
  deze 
  welligt 
  op 
  hare 
  beurt 
  in 
  het 
  deel 
  

   voorttieren. 
  Voor 
  zoo 
  verre 
  zulks 
  tot 
  hiertoe 
  is 
  kunnen 
  opge- 
  

   spoord 
  worden, 
  zou 
  de 
  wetenschappelijke 
  observatie 
  daarvan 
  

   het 
  tegendeel 
  geleerd 
  en 
  het 
  waarschijnlijk 
  hebben 
  gemaakt, 
  

   dat 
  de 
  soms 
  zoo 
  zware 
  gevolgen 
  wel 
  is 
  waar 
  kunnen 
  voort- 
  

   vloeijen 
  uit 
  het 
  verder 
  kruipen 
  der 
  larven 
  , 
  doch 
  zonder 
  dat 
  

   een 
  nieuw 
  zandvlooijen-gebroed 
  daaraan 
  eenig 
  verder 
  aandeel 
  

   heeft. 
  Immers 
  verzekert 
  West 
  wood 
  , 
  dat 
  nog 
  geen 
  schrijver 
  

   over 
  het 
  onderwerp 
  ooit 
  de 
  poppen 
  der 
  zandvloo 
  in 
  den 
  voet 
  

   heeft 
  gevonden 
  of 
  ergens 
  anders 
  in 
  het 
  ligchaam, 
  evenmin 
  als 
  

   onbevruchte 
  wijfjes 
  of 
  mannelijke 
  individuen. 
  W. 
  neemt 
  wij- 
  

   ders 
  met 
  meer 
  andere 
  entomologen 
  aan 
  , 
  dat 
  de 
  larven 
  der 
  

   zandvloo 
  slechts 
  zoo 
  lang 
  in 
  de 
  mensch 
  vertoeven 
  , 
  tot 
  zij 
  in 
  

   zooverre 
  ontwikkeld 
  zijn, 
  dat 
  zij 
  na 
  het 
  vormen 
  van 
  een 
  

   zweertje 
  naar 
  buiten 
  getreden, 
  in 
  staat 
  zijn 
  om 
  builen 
  het 
  

   ligchaam 
  te 
  verpoppen 
  en 
  hunne 
  verdere 
  metamorphose 
  op 
  den 
  

   grond 
  , 
  in 
  het 
  zand 
  , 
  of 
  elders 
  te 
  ondergaan. 
  In 
  verband 
  hier- 
  

   mede 
  wil 
  Pohl, 
  dat 
  zelfs 
  de 
  eijeren 
  der 
  zandvloo 
  ook 
  zeer 
  goed 
  

   in 
  het 
  zand 
  zelf 
  kunnen 
  uitkomen 
  , 
  zonder 
  vooraf 
  in 
  mensch 
  

   of 
  dier 
  te 
  hebben 
  vertoefd 
  , 
  zoo 
  als 
  ook 
  a 
  priori 
  reeds 
  mögt 
  

   worden 
  verondersteld 
  uit 
  het 
  zoo 
  ontzettend 
  groot 
  aantal 
  dezer 
  

   dieren 
  in 
  het 
  gezegde 
  klimaat. 
  Geheel 
  beslist 
  echter 
  is 
  deze 
  

   vraag 
  nog 
  niet 
  , 
  en 
  er 
  schijnen 
  nog 
  nadere 
  waarnemingen 
  noo- 
  

   dig 
  om 
  met 
  zekerheid 
  vasttestellen 
  , 
  of 
  de 
  rijpe 
  eijeren 
  of 
  lar- 
  

   ven 
  inderdaad 
  het 
  ligchaam 
  altijd 
  weder 
  verlaten 
  , 
  zoo 
  als 
  

   Westwood 
  meent 
  , 
  en 
  zoo 
  als 
  hij 
  dit 
  bevestigd 
  acht 
  door 
  het- 
  

  

  