﻿74 
  

  

  waaruit 
  deze 
  jonge 
  larven 
  waren 
  voortgekomen 
  , 
  in 
  die 
  maand 
  

   waren 
  gelegd, 
  omdat 
  ik 
  nu 
  iets 
  aan 
  mijne 
  rozentakjes 
  waarnam, 
  

   't 
  geen 
  ik 
  vroeger 
  niet 
  had 
  opgemerkt. 
  Ik 
  zag 
  namelijk 
  dat 
  al 
  

   de 
  takjes 
  , 
  op 
  welker 
  bladeren 
  jonge 
  larven 
  zaten 
  , 
  zeer 
  krom 
  

   omgebogen 
  waren 
  , 
  terwijl 
  de 
  binnenzijde 
  van 
  de 
  bogt 
  een 
  

   bruinrood 
  zeer 
  lang 
  lidteeken 
  droeg 
  , 
  alsof 
  de 
  huid 
  aldaar 
  had 
  

   losgelaten 
  en 
  het 
  daaronder 
  liggende 
  celweefsel 
  gerimpeld 
  ware 
  

   (vergelijk 
  de 
  161^ 
  figuur). 
  Ik 
  vermoed 
  dat 
  op 
  die 
  plek 
  door 
  

   de 
  moederwesp 
  insnijdingen 
  in 
  de 
  stengelhuid 
  waren 
  gemaakt^ 
  

   in 
  welke 
  de 
  eijeren 
  waren 
  verborgen 
  gcAveest. 
  

  

  De 
  jonge 
  larven 
  waren 
  groen 
  , 
  met 
  slechts 
  eenig 
  spoor 
  van 
  

   geel 
  aan 
  den 
  2." 
  en 
  voorlaatsten 
  ring. 
  Zij 
  waren 
  bovendien 
  

   door 
  glimmend 
  zwarte 
  kopjes 
  en 
  voorpooten 
  zeer 
  afwijkend 
  van 
  

   de 
  volwassenen 
  , 
  doch 
  vertoonden 
  reeds 
  de 
  rijen 
  van 
  zwarte 
  

   stippels 
  en 
  den 
  zwarten 
  anaalvlek. 
  Men 
  ziet 
  twee 
  jonge 
  larven 
  

   van 
  verschillenden 
  ouderdom 
  afgebeeld 
  bij 
  fig. 
  1 
  en 
  2. 
  

  

  Den 
  17*^° 
  Junij 
  des 
  volgenden 
  jaars 
  ontwikkelden 
  zich 
  de 
  

   eerste 
  bladwespen 
  in 
  de 
  suikerflesch 
  ; 
  zij 
  hadden 
  dus 
  10 
  maan- 
  

   den 
  en 
  twee 
  weken 
  in 
  het 
  cocon 
  doorgebragt 
  , 
  tenzij 
  die 
  van 
  

   de 
  Jul 
  ij-larven 
  allen 
  gestorven 
  waren 
  en 
  slechts 
  die 
  van 
  de 
  

   September-larven 
  uitkwamen 
  , 
  als 
  wanneer 
  zij 
  slechts 
  iets 
  meer 
  

   dan 
  8 
  maanden 
  voor 
  die 
  verandering 
  zouden 
  hebben 
  noodig 
  

   gehad. 
  Om 
  het 
  aantal 
  wespen 
  dat 
  ik 
  uitkreeg 
  , 
  moest 
  ik 
  het 
  

   eerste 
  voor 
  meer 
  waarschijnlijk 
  houden. 
  

  

  Dat 
  deze 
  wespen 
  nu 
  tot 
  het 
  geslacht 
  Hylotoma 
  behoorden 
  

   viel 
  terstond 
  in 
  het 
  oog 
  , 
  wanneer 
  men 
  hare 
  sprieten 
  beschouw- 
  

   de 
  ; 
  deze 
  bestonden 
  namelijk 
  slechts 
  uit 
  drie 
  leedjes 
  , 
  waarvan 
  

   de 
  twee 
  eersten 
  zeer 
  klein, 
  het 
  laatste 
  buitengemeen 
  lang. 
  Bij 
  

   het 
  mannetje 
  was 
  dit 
  slank 
  , 
  naar 
  boven 
  omgebogen 
  , 
  overal 
  

   even 
  dik 
  en 
  aan 
  de 
  voorzijde 
  tot 
  digt 
  bij 
  de 
  spits 
  met 
  fijne 
  

   afstaande 
  haartjes 
  dik 
  bezet; 
  verg. 
  fig. 
  11; 
  bij 
  het 
  wijfje 
  was 
  

   dit 
  deel 
  korter 
  , 
  eenigzins 
  knodsvormig 
  en 
  onbehaard 
  ; 
  verg. 
  

   fig. 
  12. 
  

  

  De 
  wesp, 
  door 
  ons 
  voorgesteld 
  bij 
  fig. 
  10, 
  is 
  vrij 
  dik, 
  op 
  

   kop 
  en 
  borststuk 
  eenigzins 
  harig 
  , 
  overigens 
  glad. 
  Zij 
  is 
  8 
  

  

  