﻿80 
  

  

  In 
  de 
  maand 
  Mei 
  zijn 
  namelijit 
  jaarlijks 
  de 
  rozenboompjes 
  

   in 
  den 
  tuin 
  bezet 
  met 
  kleine 
  glimmend 
  zwarte 
  bladwespen. 
  

   Op 
  het 
  midden 
  van 
  den 
  dag 
  in 
  den 
  zonneschijn 
  zijn 
  de 
  man- 
  

   netjes 
  bijzonder 
  speelsch 
  ; 
  de 
  Avijfjes 
  een 
  weinig 
  trager. 
  Des 
  

   avonds 
  ontdekt 
  men 
  schier 
  geene 
  mannetjes 
  meer 
  en 
  de 
  wijfjes 
  

   zitten 
  doodstil 
  tusschen 
  de 
  nog 
  niet 
  ontplooide 
  bladeren. 
  Eenige 
  

   dagen 
  nadat 
  men 
  deze 
  diertjes 
  voor 
  het 
  eerst 
  heeft 
  bemerkt, 
  

   ziet 
  men 
  de 
  wijfjes 
  hare 
  eijeren 
  leggen. 
  Zij 
  zagen 
  in 
  een 
  jong 
  

   blad 
  digt 
  bij 
  den 
  rand 
  eene 
  langwerpige 
  opening 
  en 
  leggen 
  ver« 
  

   volgens 
  het 
  ei 
  tusschen 
  de 
  twee 
  bladhuidjes 
  ; 
  de 
  wonde 
  is 
  dan 
  

   naauwelijks 
  , 
  het 
  ei 
  in 
  het 
  geheel 
  niet 
  te 
  zien. 
  Alleen 
  herkent 
  

   men 
  de 
  plaats, 
  waar 
  het 
  ligt, 
  aan 
  hare 
  meerdere 
  bolheid. 
  Het 
  

   niogt 
  mij 
  niet 
  gelukken 
  een 
  ei 
  uit 
  het 
  blad 
  los 
  te 
  maken 
  , 
  

   doch 
  uit 
  het 
  achterlijf 
  van 
  het 
  wijfje 
  , 
  dat 
  ik 
  openknipte 
  , 
  trok 
  

   ik 
  een 
  eijerstok 
  te 
  voorschijn 
  , 
  bevattende 
  negen 
  langwerpig 
  

   ronde, 
  porcelein-witte, 
  ongefigureerde 
  eijeren. 
  

  

  Korten 
  tijd 
  daarna 
  ziet 
  men 
  de 
  rozenbladeren 
  van 
  den 
  rand 
  

   af 
  naar 
  binnen 
  toe 
  en 
  naar 
  beneden 
  omkrullen 
  en 
  zich 
  oprol- 
  

   len 
  , 
  totdat 
  eindelijk 
  het 
  geheele 
  blad 
  op 
  een' 
  middennerf 
  met 
  

   twee 
  rolletjes 
  aan 
  de 
  zijden 
  gelijkt. 
  Men 
  ziet 
  een 
  takje 
  met 
  

   dergelijke 
  bladeren 
  aan 
  de 
  onderzijde 
  voorgesteld 
  bij 
  fig. 
  7 
  , 
  

   waar 
  men 
  bij 
  a 
  nog 
  een 
  wijfje, 
  half 
  onder 
  den 
  bladrand 
  ver- 
  

   borgen 
  ziet 
  zitten. 
  Het 
  komt 
  mij 
  waarschijnlijk 
  voor 
  dat 
  het 
  

   wijfje 
  , 
  na 
  het 
  leggen 
  van 
  het 
  ei 
  , 
  voortgaat 
  met 
  in 
  het 
  blad 
  , 
  

   te 
  beginnen 
  bij 
  den 
  rand 
  , 
  aan 
  de 
  onderzijde 
  kleine 
  sneedjes 
  

   te 
  maken 
  , 
  waardoor 
  de 
  groei 
  in 
  het 
  onderhuidje 
  teruggehou- 
  

   den 
  wordt 
  ; 
  daar 
  nu 
  de 
  groei 
  in 
  het 
  onbeschadigde 
  huidje 
  der 
  

   bovenzijde 
  regelmatig 
  voortgaat 
  , 
  moet 
  de 
  slechts 
  aan 
  die 
  zijde 
  

   voortgestuwde 
  bladrand 
  wel 
  noodwendig 
  naar 
  beneden 
  gebogen 
  

   en 
  het 
  blad 
  alzoo 
  opgerold 
  worden. 
  

  

  Nog 
  tot 
  laat 
  in 
  de 
  maand 
  Mei 
  heb 
  ik 
  de 
  wijfjes 
  van 
  deze 
  

   bladwespensoort 
  aan 
  de 
  onderzijde 
  der 
  bladeren 
  aangetroffen. 
  

  

  Op 
  den 
  laatsten 
  dier 
  maand 
  onderzocht 
  ik 
  naauwkeurig 
  een 
  

   der 
  opgerolde 
  bladeren 
  en 
  vond 
  er 
  een 
  zeer 
  klein 
  rupsje 
  in, 
  

   niet 
  meer 
  dan 
  3 
  streep 
  lang 
  (men 
  vergelijke 
  fig. 
  1). 
  Dit 
  kleine 
  

  

  