﻿86 
  

  

  het 
  fijne 
  opperhuidje 
  in 
  glasachtig 
  blinkende 
  popjes, 
  uit 
  welke 
  

   zich 
  in 
  het 
  begin 
  van 
  Mei 
  of 
  somtijds 
  reeds 
  in 
  April 
  de 
  wes- 
  

   pen 
  ontwikkelen, 
  die 
  in 
  den 
  zonneschijn 
  om 
  de 
  ijpenboomen 
  

   rondvliegen. 
  Hieruit 
  kan 
  men 
  bij 
  gevoltrekking 
  opmaken, 
  dat 
  

   de 
  larve 
  zich 
  van 
  ijpenloof 
  voedt 
  ; 
  of 
  er 
  evenwel 
  meer 
  dan 
  eene 
  

   generatie 
  in 
  het 
  jaar 
  bestaat 
  , 
  is 
  mij 
  onbekend. 
  

  

  Yan 
  de 
  volkomene 
  insecten 
  zijn 
  beide 
  geslachten 
  zwart, 
  op 
  

   het 
  borststuk 
  zeer 
  dun 
  en 
  kort 
  grauw 
  behaard 
  , 
  met 
  bleekroode 
  

   voelers 
  aan 
  den 
  mond 
  en 
  steenroode 
  pooten 
  , 
  waarvan 
  evenwel 
  

   alle 
  heupen 
  , 
  apophysen 
  en 
  de 
  ba^is 
  der 
  vier 
  voorste 
  dijen 
  zwart 
  

   zijn 
  ; 
  de 
  twee 
  laatste 
  segmenten 
  der 
  tarsen 
  zijn 
  zwartachtig. 
  

   Bij 
  het 
  mannetje 
  zijn 
  de 
  vleugels 
  insgelijks 
  zwartachtig, 
  bij 
  

   het 
  wijfje 
  lichter 
  met 
  grauwen 
  randader 
  en 
  grauw 
  stigma. 
  

   Het 
  eerste 
  is 
  6, 
  het 
  andere 
  7 
  streep 
  lang. 
  De 
  sexen 
  onder- 
  

   scheiden 
  zich 
  voorts 
  door 
  den 
  vorm 
  der 
  sprieten 
  ; 
  die 
  van 
  het 
  

   wijfje 
  zijn 
  eenvoudiç 
  borstelvormig 
  en 
  slechts 
  met 
  bijna 
  on- 
  

   merkbare 
  haartjes 
  bezet 
  (zie 
  fig. 
  7) 
  ; 
  bij 
  het 
  mannetje 
  

   daarentegen 
  (zie 
  fig. 
  8) 
  is 
  de 
  derde 
  geleding 
  naar 
  onderen 
  in 
  

   een' 
  harigen 
  knobbel 
  verlengd 
  , 
  terwijl 
  ook 
  de 
  volgende 
  gele- 
  

   dingen 
  aan 
  de 
  onder- 
  en 
  binnen-zijde 
  met 
  zwarte 
  uitstaande 
  

   haren 
  bezet 
  zijn. 
  

  

  De 
  eijerlegger 
  (zie 
  fig. 
  10) 
  is 
  bij 
  deze 
  species 
  kort 
  en 
  ge- 
  

   drongen 
  , 
  dik 
  , 
  en 
  gekromd 
  als 
  een 
  snoeimes 
  ; 
  de 
  zaag 
  (zie 
  fig. 
  

   9) 
  is 
  nog 
  een 
  weinig 
  korter 
  en 
  uit 
  platgedrukte 
  ringen 
  be- 
  

   staande, 
  die 
  aan 
  de 
  kanten 
  waarmede 
  zij 
  op 
  elkander 
  schui- 
  

   ven 
  gekerfd 
  en 
  bovendien 
  van 
  onderen 
  met 
  een 
  knobbeltje 
  en 
  

   een 
  haakje 
  voorzien 
  zijn. 
  

  

  De 
  eijeren 
  , 
  die 
  ik 
  uit 
  het 
  abdomen 
  van 
  een 
  wijfje 
  gehaald 
  

   heb, 
  waren 
  hooggeel 
  gekleurd 
  en 
  lang 
  boonvormig. 
  

  

  Het 
  komt 
  mij 
  voor 
  dat 
  deze 
  soort 
  meer 
  bijzonder 
  aan 
  ons 
  

   land 
  eigen 
  is 
  , 
  daar 
  ik 
  van 
  haar 
  alleen 
  melding 
  gemaakt 
  vind 
  

   in 
  het 
  werk 
  van 
  Hartig 
  en 
  deze 
  zegt 
  , 
  dat 
  hij 
  slechts 
  twee 
  voor- 
  

   werpen 
  gezien 
  heeft. 
  Het 
  is 
  desniettemin 
  zeer 
  mogelijk 
  dat 
  zij 
  

   ook 
  in 
  Engeland 
  in 
  groote 
  hoeveelheid 
  voorkomt 
  en 
  eene 
  der 
  

  

  