﻿91 
  

  

  veranderlijken 
  vlinder 
  , 
  uit 
  dezelfde 
  rupsen 
  gekweekt 
  , 
  behalve 
  

   de 
  roode 
  en 
  leemkleurige, 
  doch 
  daar 
  het 
  verschil 
  tusschen 
  deze 
  

   laatste, 
  den 
  type 
  , 
  en 
  de 
  variëteit 
  Aethiojps 
  zich 
  alleen 
  tot 
  de 
  kleur 
  

   bepaalt, 
  vermoed 
  ik, 
  dat 
  zij 
  ook 
  wel 
  tot 
  dezelfde 
  soort 
  zullen 
  

   behooren, 
  en 
  Avelligt 
  de 
  oorzaak 
  van 
  haar 
  ongewoon 
  uitzigt 
  in 
  

   het 
  voedsel 
  zal 
  liggen. 
  

  

  Dit 
  heb 
  ik 
  ook 
  nog 
  opgemerkt 
  , 
  dat 
  de 
  exemplaren 
  die 
  tot 
  

   den 
  type 
  behooren, 
  over 
  het 
  algemeen 
  veel 
  kloeker 
  gebouwd 
  zijn 
  

   dan 
  die 
  der 
  variëteiten 
  , 
  die 
  men 
  Latmncula 
  en 
  Aethio-ps 
  heeft 
  

   genoemd 
  ; 
  zulks 
  is 
  niet 
  alleen 
  het 
  geval 
  bij 
  de 
  gekweekte 
  voor- 
  

   werpen 
  5 
  maar 
  ook 
  bij 
  die 
  , 
  welke 
  ik 
  ving. 
  

  

  De 
  rupsen 
  van 
  Strigilis 
  leven 
  in 
  dezelfde 
  grassoorten 
  als 
  

   die 
  van 
  Didyma. 
  

  

  Â-pamea 
  ßhrosa 
  Hlibn.. 
  

  

  Ook 
  van 
  deze 
  soort 
  is, 
  voor 
  zoo 
  verre 
  mij 
  bekend, 
  de 
  rups 
  

   nog 
  onbeschreven. 
  Wel 
  is 
  waar 
  komt 
  bij 
  Treitschke 
  [Schmet- 
  

   terlinge 
  von 
  Enrojja 
  V. 
  2. 
  p. 
  332) 
  cene 
  beschrijving 
  voor 
  van 
  

   eene 
  rups 
  , 
  die 
  de 
  larve 
  van 
  Fibrosa 
  zou 
  zijn 
  , 
  maar 
  ik 
  zal 
  la- 
  

   ter 
  de 
  redenen 
  opgeven, 
  die 
  mij 
  doen 
  veronderstellen, 
  dat 
  de 
  

   door 
  hem 
  bedoelde 
  rups, 
  dit 
  niet 
  is. 
  

  

  Ik 
  vond 
  de 
  rupsen 
  dezer 
  soort 
  in 
  het 
  begin 
  der 
  maand 
  Julij 
  , 
  

   in 
  het 
  binnenste 
  van 
  de 
  plant 
  , 
  die 
  men 
  hier 
  te 
  lande 
  de 
  pink- 
  

   sterbloem 
  noemt 
  [Iris 
  Pseudacorusr'). 
  Zij 
  voedden 
  zich 
  met 
  

   het 
  merg 
  der 
  dikste 
  bladeren 
  , 
  welke 
  zij 
  tot 
  ongeveer 
  een 
  paar 
  

   handbreedten 
  hoog 
  van 
  den 
  grond 
  uitvraten. 
  Hooger 
  kwamen 
  

   zij 
  niet 
  , 
  ook 
  vond 
  ik 
  haar 
  meest 
  in 
  de 
  bladeren 
  , 
  zeldzaam 
  in 
  het 
  

   eigenlijke 
  hart 
  der 
  plant 
  , 
  terwijl 
  zij 
  den 
  bloemstengel 
  onaan- 
  

   geroerd 
  lieten. 
  De 
  voorwerpen, 
  die 
  ik 
  vond, 
  Avaren 
  allen 
  vol- 
  

   wassen 
  , 
  door 
  hunne 
  laatste 
  vervelling 
  heen 
  , 
  zoodat 
  ik 
  niet 
  kan 
  

   zeggen 
  , 
  hoe 
  zij 
  er 
  in 
  hunne 
  jeugd 
  uitzien. 
  Zij 
  Avaren 
  onge- 
  

   veer 
  4 
  Nederl. 
  duim 
  lang, 
  iets 
  korter, 
  breed 
  en 
  plat 
  van 
  vorm, 
  

   even 
  als 
  eene 
  rups 
  van 
  Agrotis 
  Exclamationis 
  , 
  Avaaraan 
  haar 
  

   uitzigt 
  dadelijk 
  herinnert. 
  De 
  kop 
  is 
  klein. 
  Hare 
  kleur 
  is 
  bo- 
  

   venop 
  donker 
  potloodkleurig 
  met 
  eene 
  zigtbare 
  rugader 
  en 
  eene 
  

  

  