﻿109 
  

  

  van 
  Raye 
  van 
  Breukelervi^aerd 
  in 
  de 
  verzameling 
  van 
  's 
  Rijks 
  

   museum 
  overgegaan. 
  Het 
  is 
  volgens 
  de 
  etiquette 
  overgezonden 
  

   uit 
  het 
  rijk 
  der 
  Rirmannen. 
  Olivier 
  heeft 
  vergeten 
  te 
  melden 
  

   dat 
  het 
  borststuk 
  een' 
  fijnen 
  zwarten 
  zoom 
  heeft 
  en 
  ook 
  de 
  dek- 
  

   schilden 
  aan 
  den 
  buitenrand 
  zwart 
  gezoomd 
  zijn; 
  voorts 
  is 
  karak- 
  

   teristiek 
  dat 
  de 
  lange 
  zwarte 
  vlek 
  op 
  de 
  dekschilden 
  spiegel- 
  

   glad 
  is. 
  

  

  8. 
  Dor 
  eus 
  Antaeus 
  Hope. 
  

  

  Bij 
  deze 
  soort 
  schijnt 
  er 
  veel 
  afwijking 
  te 
  bestaan 
  in 
  de 
  

   plaatsing 
  van 
  den 
  grooten 
  tand 
  der 
  bovenkaken. 
  Westwood 
  

   zond 
  mij 
  eene 
  schets 
  , 
  waaruit 
  blijkt 
  dat 
  de 
  typus 
  van 
  Antaeus 
  

   dien 
  tand 
  breeder 
  en 
  meer 
  in 
  het 
  midden 
  van 
  de 
  kaak 
  ge- 
  

   plaatst 
  heeft 
  dan 
  onze 
  voorwerpen 
  dien 
  hebben. 
  Onze 
  grootste 
  

   voorwerpen 
  dragen 
  den 
  tand 
  voorbij 
  het 
  midden 
  van 
  den 
  bin- 
  

   nenrand 
  , 
  ons 
  kleinste 
  (0,060 
  meter) 
  vrij 
  digt 
  bij 
  de 
  basis. 
  

  

  9. 
  Doicus 
  forceps 
  v. 
  Voll. 
  

  

  (Verg. 
  Plaat 
  6 
  fig. 
  2.) 
  

  

  jDorcus 
  /uscus, 
  nitidus 
  , 
  tnaxillis 
  forcipi/ormibus 
  , 
  intus 
  

   triplici 
  serie 
  denticulatis 
  , 
  e/ytris 
  extus 
  subsetosis-. 
  

   Long 
  0,034 
  ad 
  0,045. 
  

  

  Hab. 
  Sumatra. 
  

  

  De 
  zonderling 
  gevormde 
  bovenkaken 
  geven 
  aan 
  de 
  soort 
  een 
  

   bijzonder 
  uiterlijk 
  ; 
  zij 
  schijnt 
  het 
  naast 
  bij 
  te 
  komen 
  aan 
  

   Bulbosus 
  Hope, 
  van 
  het 
  rijk 
  van 
  Assam. 
  De 
  kleur 
  van 
  het 
  

   dier, 
  zoowel 
  boven 
  als 
  onder, 
  is 
  donkerbruin, 
  van 
  de 
  tint, 
  

   die 
  oud 
  Magahony-hout 
  gewoonlijk 
  aanneemt 
  ; 
  alleen 
  de 
  kaken 
  

   zijn 
  donkerder. 
  Deze 
  laatsten 
  hebben 
  een' 
  buitengewonen 
  vorm 
  ; 
  

   van 
  het 
  grondstuk 
  af 
  buigen 
  zij 
  zich 
  naar 
  elkander 
  toe 
  , 
  doch 
  

   waar 
  zij 
  elkander 
  zouden 
  ontmoeten 
  , 
  strekken 
  zij 
  zich 
  vogel- 
  

   bekvormig 
  naar 
  voren 
  , 
  tot 
  zij 
  ieder 
  afzonderlijk 
  in 
  een' 
  krom- 
  

  

  