5 
niet hebben aangetrokken en de medewerking tot enkele be- 
loften hebben bepaald.” 
»Ondertusschen M. H. twijfel ik niet of gij allen zult over- 
tuigd zijn, dat het tijdschrift niet bij de 5de afl, van den 
tweeden jaargang kan blijven steken. Het is bepaaldelijk noo- 
dig, het is voor onze eer, voor de eer van onze vereeniging 
volstrekt noodzakelijk , dat wij met vasten voet voortgaan op 
den eenmaal ingeslagen weg. Daartoe moeten allen medewer- 
LE] 
ken. 
» Maar nog eene andere hinderpaal, die zich op den levens- 
weg van het tijdschrift voortdurend dreigend verheft, moet wor- 
den omgeworpen. Het is de moeijelijkheid den uitgevers en 
dien ten gevolge ons berokkend door het te gering debiet. Me- 
nigeen had zeker met mij vertrouwd , dat alle of nagenoeg alle 
leden der vereeniging door inteekening op een ex. het debiet 
zouden hebben bevorderd. Zulks is niet geschied en eenige le- 
den hebben zich dien ten gevolge wel willen getroosten de 
som, die onze kas voor het tijdschrift zou moeten afzonderen , 
door bijzondere bijdragen bij een te brengen. Het Bestuur is 
daarvoor uiterst erkentelijk en voelt zich gedrongen haren war- 
men dank voor de welwillend bijeengebragte gave uittebrengen. 
»Maar een dergelijke toestand kan niet blijven bestaan. Jeder 
onbevooroordeelde zal dadelijk inzien, dat het veel doelmati- 
ger, nuttiger en billijker zou zijn, dat een art. der wet werd 
veranderd , de contributie verhoogd met f 2,00 of f 3,00 en 
alzoo de kas in staat gesteld aan de eischen der uitgevers het 
hoofd te bieden.” 
» Het Bestuur kan en mag een dergelijk voorstel tot veran- 
dering der wet op heden niet ter tafel brengen, maar als 
voorzitter neem ik de vrijheid het aan u ter bedaarde en bil- 
lijke overweging aantebevelen.”’ 
De Heer H. W. de Graaf oordeelt, dat de bedoelde wets- 
verandering billijker zou zijn, indien men aan ieder lid tegen 
verhoogden contributie kosteloos een ex. van het tijdschrift ver- 
schafte. Hij betwijfelt het echter of alsdan eene verhooging 
