! 65 
van breede, lichtere ringen aan de dijen en scheenen !), zijn vrij 
lang en middelmatig sterk, met plotseling dunner wordende 
metatarsen en tarsen , in den regel iets lichter van kleur. Het 
tarsaal-lid draagt de drie gewone Alaauwtjes, waarvan twee 
veel sterker , meer gebogen, regelmatig doch grof kamvormig 
zijn; ook het derde of benedenste klaanwtje, dat naar gewoonte 
veel kleiner en minder gebogen is, vertoont evenwel bij microsco- 
pische beschouwing duidelijke doch fijnere kam-tandjes 2). — De 
„1 
cocons , 3 in getal, aan den grootsten doormeter lang 5 tot 6°, zijn 
aan één uiteinde toegespitste spheroïden, bruinachtig van kleur, 
vliesachtig vast van spinsel; in één van deze vond ik circa 70 
geheel ontwikkelde , doch vroeger verdroogde pulli. 5). 
1) Hierdoor openbaart zich zelfs ook eenige toenadering tot de L. dotatus 
en conglobatus (H. en K). i 
2) Ten opzigte dezer waarneming moet ik nog opmerken, dat volgens Watc- 
KENAER dit beneden klaauwtje (,,onglet inférieur”) in den regel ongekamd 
(non pectiné) is. W, geeft verder op, dat hij ook in specie, bij L. malmig- 
nattus (de Europeesche) aan de tarsen der achterpooten ook de beide andere 
klaauwtjes niet gepectineerd heeft gevonden. Dit zal wel eene verkeerde waar- 
neming zijn. Bij de tropisehe soort zijn voor- en achterpooten duidelijk met 
groote gepectineerde griffes gewapend. SAVIGNY zag dit, voor de voorpooten, 
ook bij zijnen L. erebus bevestigd. 
3) Ofschoon deze te zeer ineengekrompen waren, om voldoende over hunne 
teekening te oordeelen, doe ik opmerken, in verband met de hierboven ver- 
melde veranderingen der teekening, dat deze op hare beurt zeer verschillend is 
van die van het moederdier, zijnde de grondkleur van het abdomen (bij 
spiritus-exemplaren) lichtbruin met breede witte banden of strepen, zoodat 
ook hier de pull, als in den regel, veel lichter van kleur zijn. 
