103 
voorhelft en donkerbruine aan de spits; het stigma is bruinach- 
tig rood; van daar trekt door den achterrand der beide radiaal- 
cellen een zwartachtige brandveeg. 
Het achterlijf draagt op de eerste geleding een’ gelen zoom, 
die in het midden afgebroken is; de derde geleding heeft aan 
iedere zijde een geel vlekje (bij sommige vrouwelijke voorwerpen 
ook de tweede); de 4° tot 9° geleding dragen gele zoomen, die 
bij het wijfje veel breeder zijn, dan bij het mannetje, ge- 
lijk zulks in onze figuren 6 en 7 afgebeeld is, waarvan de 
laatste het achterlijf svan een mannetje voorstelt. Het mannetje 
heeft slechts acht ringen en aan het einde daarvan ziet men 
de genitalien tusschen twee bruine komvormige kleppen uitste- 
ken. De legboor van het wijfje is zwart. 
De Heer de Roo schrijft mij dat hij twee generatien ver- 
moedt; ik kan echter wegens het langzame groeijen der larven 
zijne meening niet aannemen. Hij grondt zijne meening voorna- 
melijk daarop, dat hij tusschen den 11% en 14° Julij nog wes- 
pen waarnam, ofschoon er reeds jonge larven aanwezig waren , 
die den 17™ vervelden. Latere waarnemingen zullen moeten 
aantoonen wat hiervan zij. 
Parasiten hebben wij uit deze bladwesp-soort niet opgekweekt. 
Verklaring van Plaat 7. 
Fig. 1. Eene onvolwassen larve. 
» 2. Eene volwassen larve. 
» 3. Eene harer middelste geledingen vergroot en op 
zijde gezien. 
4, Eene larve na de laatste vervelling. 
» 5. De pop, vergroot. 
6. De vrouwelijke bladwesp, vergroot. 
7. Het achterlijf der mannelijke wesp, vergroot. 
» 8. Een achterpoot van het mannetje van de dij af naa r 
de klaauwtjes, vergroot. 
» 9. Dezelfde deelen bij het wijfje. 

