107 
zijden. De vleugels zijn glasachtig met bruinen rand en bruin- 
achtige vlek voor het stigma; de aderen en het stigma zijn 
donkerbruin, De pooten zijn zeer harig bij het mannetje, 
minder bij het wijfje; bij beiden heupen en dijen blaauw- 
zwart, scheenen en tarsen bruinrood. De achterste dijen dra- 
gen digt bij de knie een tandje. 
De sprieten zijn bij het mannetje ietwat langer dan bi het 
wijfje. De bovenlip (fig. 9) is breed , ingedrukt rond aan de 
voorzijde, smaller aan de basis, half doorschijnend en slechts 
weinig harig. 
De bovenkaken (fig. 10) zijn bij het mannetje zeer smalgen 
lang, bijzonder scherp, met twee stompe tanden in het midden 
en eene inkeping iets verder naar de spits. Aan den buitenrand 
zijn zij met fijne haren bezet. 
De onderkaken (fig. 11) bestaan uit twee vliezige „lobben , 
waarvan de bovenste eenigermate driehoekig is en de onderste 
meer lancetvormig. De vrij lange palpen bestaan uit zes leed- 
jes van ongeveer dezelfde lengte onderling. 
De onderlip (fig. 12) is langwerpig vierkant, aan de voor- 
zijde iets breeder ; het tongetje bestaat uit drie lobben, waar- 
van de middelste de kleinste en smalste is. De onderlipvoelers 
hebben vier geledingen, waarvan de laatste langer is dan de 
anderen. 
Frisch heeft ons insect en waarschijnlijk ook zijne larve wel 
gekend , doch zijne beschrijving n° 25, in het vierde deel zijner 
Beschreibung von allerlei Insecten in Teutschland , ver- 
wart klaarblijkelijk deze larve met die van de Cimbex-soort È 
welke op de elzen leeft en die ik voorshands (daar het mij nog 
twijfelachtig is of zij wel dezelfde soort is als femorata) lutea 
noemen zal, hoewel zij een deel uitmaakt der variabilis van 
Klug. 
Ofschoon in ons land overvloed is van wilgenboomen , schijnt 
deze soort van bladwespen toch weinig voortekomen en wel 
onder de zeldzamen te behooren. De wesp heb ik nimmer in 
de vrije natuur gezien, en de Heer Fransen, dien ik verzocht 
