118 
gewas door Athalia Spinarum werd vernield. Hij had daarbij 
waargenomen dat de larve steeds, of zoo lang mogelijk gaten 
vreet in de bladeren, dat zij dus hoogst zelden zijdelings zit 
te eten en zulks alleen wanneer nagenoeg al het blad tusschen 
de nerven reeds weggevreten is, reden waarom hij de afbeel- 
ding bij Nordlinger, Die kleine Feinde der Landwirthschaft, 
bl. 409 moet afkeuren. 
In het daarop volgende jaar 1855 was evenwel de larve meer 
verspreid en in grooter aantal op knollenvelden aanwezig, z00- 
dat berigten omtrent de schade door haar te weeg gebragt uit 
verschillende oorden van ons vaderland werden opgezonden. 
Men meldde toen aan den redacteur der Landbouw-courant , 
dat zij zieh als schadelijk had doen kennen op zomerknollen 
bij Heelsum, op herfstknollen te Voorst, te Heerde, aan de 
Dedemsvaart en in Noordbraband in de omstreken van Moerge- 
stel, ’s Hertogenbosch en de Langstraat. 
In 1857 kwam de larve weder als merkelijk schade aanbren- 
gend voor in de omstreken van Ellekom, Heelsum, Dodewaart, 
Hattem, Deventer en Voorst. Dr. Witewaall schreef toen in de 
maand October: «naar onze gedachten zal Athalia Spinarum 
het volgende jaar veelvuldig voorkomen, en zoo zij door voch- 
tig weder niet belemmerd wordt, groote verwoestingen aan- 
rigten. » 
Het schijnt evenwel dat het jaar 1858 voorbij is gegaan zon- 
der dat de gewone oogst aan knollen veel geleden had, zoodat 
het weder zijnen heilzamen invloed op de larve onzer bladwesp 
zal hebben uitgeoefend. Ook omtrent 1859 zijn mij geene 
opgaven bekend. 
Wanneer men nagaat welke namen van dorpen en steden in 
deze berigten worden genoemd en ziet dat het westelijke ge- 
deelte van ons koningrijk tot heden van die verwoestingen 
schijnt te zijn vrijgesteld, dan moet men wel tot de conclusie 
komen, dat het alleronwaarschijnlijkst is dat de bladwesp im- 
mer in groote massa’s uit ons vaderland naar Engeland zou zijn 
overgevlogen. 
