136 
zijn de oogen van J betrekkelijk grooter, maar minder 
uitpuilend, dan van 9; 
zijn de sprieten van Z langer, dan het ligchaam ; 
is het voorborstschild (corselet) van J aan de onderkant 
een weinig meer gebogen ; 
kruist het verbreede gedeelte van het uiteinde der dek sek 
den zeer dikwerf bij Z een weinig over elkaâr, terwijl 
bij 2 de dekschilden elkander daar ter naauwernood 
raken ; 
bij het Q ziet men een zeer opmerkelijk tandje ter plaatse 
waar de verbreeding van het eene en van het andere 
dekschild tot elkaâr nadert, terwijl bij d deze tand bijna 
weggevallen en naauwelijks zigtbaar is; 
zijn de pooten van d sterker en langer, de tarsen zijn 
een weinig breeder en de twee eerste geledingen zijn aan 
den onderkant ruig van haren, die stijver en digter zijn, 
ongeveer zoo als bij Graphipterus. 
Het komt MANNERHEIM voor, dat HAGENBACH een mannetje 
heeft afgebeeld, hoewel de dekschilden aan het einde te veel 
van elkadr wijken, de sprieten minder lang en grover zijn, ter- 
wijl de pooten sterker worden voorgesteld, dan in de natuur 
het geval is. Men zou uit deze aanmerkingen reeds aanleiding 
kunnen nemen, om aan de algemeene geldigheid van de Som- 
mersche karaktertrekken meer of min te twijfelen, doch er is, 
mijns oordeels, een grooter bezwaar. Er is namelijk geen bewijs 
hoegenaamd aangevoerd, op welken grond de onderscheiding of 
schifting van de mannelijke en vrouwelijke individuen door 
SOMMER is ondernomen en uitgevoerd, Van waarneming van 
den coitus kan hier geen sprake zijn. Bij geen enkele schrijver 
wordt trouwens hierover iets hoegenaamd gemeld. Van een 
onderzoek naar verschil van den teeltoestel wordt geen gewag 
gemaakt, hetgeen mede daaraan zal zijn toe te schrijven, dat 
men van zeldzame insekten noode een paar exemplaren voor eene 
meestal noodige analyse pleegt op te offeren. Veel min schijnt 
er een anatomisch onderzoek van de inwendige voortteelings- 
