XCII VERSLAG. 



lini, Nitiilulini en Strongilini) is de bovenlip zigtbaar; bij de vijfde 

 gioep (Ipsiiii) is zij onder den voorrand van den liop geheel verbor- 

 gen. Bij de limcftijplcrini en Carpnpliillni zijn twee of drie rugseg- 

 menten des achterlijfs vrij, dat is niet door de dekscliilden bedekt; 

 de eersten hebben twee malae, de laatsten slechts ecne enkele mala 

 aan dn onderkaken. Bij de Nltiduliin en SlvuiKjiHiii daarentegen be- 

 dekken de eljirae het geheele achterlijf en laten ten hoogste het 

 pygidium vrij ; het onderscheid tusschen deze beide laatste groepen 

 ligt in den achterrand van het halsschild, dat bij de Slroiigiliin een 

 weinig over de basis der dekscliilden grijpt, maar bij de JMlidttlini 

 zich daartegen aansluit. Het geslacht Meligolhcs behoort tot de laatst- 

 genoemde groep en kenmerkt zich door eene voortzetting van het 

 prosternum , Avclke tot aan een uitsteeksel van het metasternura 

 doorloopt; de bovenlip is uiterst klein en bestaat uit twee afgeronde 

 vliezige deelen; de voorscheenen zijn getand, gezaagd of zeer fijn, 

 naauwelijks zigtbaar gekarteld. 



Er zijn op dit oogenblik 31 soorten van Meiigclltcs als bij ons 

 voorkomende bekend; op 5 na zijn allen in Zuidholland gevangen, 

 wel een bewijs dat daar het meeste werk wordt gemaakt van het 

 zoeken naar kleine Coleoptera. Indien andere provinciën van ons 

 land even goed wierden doorzocht, laat het zich verwachten dat er 

 nog verscheidene inlandsche soorten bijkomen ; afgaande op die welke 

 digt over de grenzen, maar nog niet bij ons zijn gevonden, zal het 

 getal der Nederlaudsche soorten wel tot 50 kunnen stijgen. Over 

 't algemeen wordt, zelfs door overigens ijverige verzamelaars, veel 

 te weinig aandacht geschonken aan het geslacht Mrlii/ct/ios, een ge- 

 volg waarschijnlijk dat het niet dan kleine soorten bevat, die op het 

 eerste gezigt allen op elkander gelijken. Het eenige middel om ze te 

 leeren kennen, is het bijeenbrengen van geheele reeksen van voor- 

 werpen, ten einde die later naauwkeurig te onderzoeken, als wan- 

 neer waarschijnlijk nog wel nieuwe soorten voor onze Fauna zullen 

 aan den dag komen. Spreker beveelt zich daarom bij zijne medeleden 

 aan voor de toezending in grooten getale van deze kleine kevertjes. 



De soorten van het geslacht Mcligclhcs worden voornamelijk gede- 

 termineerd naar het voorlioofd, dat óf afgeknot óf uitgerand is; 

 voorts naar de structuur der oppervlakte van thorax en dekschilden , 

 en naar den vorm der scheenen. Ter opheldering van een en ander 

 laat Spreker eene schetsteekening rondgaan. De kenmerken zijn ge- 



