8 DE INLANDSCHE BLADWESPEN. 



donkerder groene streep in de lengte te loopen, doch het is eigenlijk 

 het gebrek aan het poederig essudaat juist daar ter plaatse dat dit 

 verschijnsel veroorzaakt; door de loupe gezien had de huid in die 

 streepen een' zijdeachtigen glans. De stigmata zijn bijna ouzigtbaar, 

 wit. Ik telde 22 pooten ; de voorsten , van klaauwtjes voorzien , zijn 

 glasachtig groen, de middenpooten hebben de kleur van den buik; 

 de achterpooten en de anus zijn ietwat geelachtig. 



Met de laatste verwisseling van huid, die in het begin van Julij 

 plaats grijpt, verandert de kleur der huid aanmerkelijk en wordt van 

 zeegroen, groenachtig grauw, gelijk de 4'' en o" figuur aantoonen; 

 tevens wordt het lijf korter en dikker en de randen der luchtgaten 

 donkerder. Merkwaardig is bovendien dat het exsudaat alsdan geheel 

 verdwenen is en niet meer terugkomt. Volgens de Geer zou de kop 

 helder bruin worden en op den schedel eene zwarte vlek vertooneu; 

 ik heb daarvan bij mijne voorwerpen niets gezien. De koppen hadden 

 dezelfde kleur als het ligchaam zonder donkere vlek. 



Zeer weinig tijd daarna daalden mijne larven in de aarde, waar 

 zij van aardkorrels een langwerpig ovaal cocon sponnen (fig. 6), binnen 

 hetwelk de larve verder verborgen bleef. Ik bezat veel te weinig 

 cocons om er tegen het voorjaar open te knippen, ten einde het popje 

 waar te nemen. Volgens de Geer is dit week en groen van kleur 

 met bruine oogjes. Bij hem kwam de bijzonderheid voor, dat eene 

 larve zonder een cocon te maken, den winter over gezond op de 

 aarde bleef liggen en in April door uittrekking der huid in een popje 

 veranderde , 't geen voorzeker een zeldzaam geval is. 



In de nieuwe Naamlijst staat onder n" 189 opgegeven dat Dr. J. 

 Wttewaall eene imago verkreeg uit eene larve in wilgenhout; dit is 

 lijnregt in strijd met het voorgaande , aangezien wij gezegd hebben 

 dat de larve van elzenbladeren leeft en dus niet van wilgenhout. 

 Maar het is zeer mogelijk] het zoo te verklaren dat alle tegenstrijdig- 

 heid ophoudt. Bij ons te lande groeijen veelal elzen en wilgen naast 

 elkander aan slootkanten; gesteld uu dat eene larve van Pulveratum, 

 gevoed op een els en volwassen, langs de takken afdalende geraakte 

 op een daarnaast staanden' ouden en hollen wilgenboom, dan kan zij 

 zeer wel zich in het molm van dien boom begraven hebben bij voor- 

 keur boven lager afdalen" in den vollen grond. De heer W. haar daar 

 vindende zonder de herkomst te kennen , moest wel opgeven „ eene 

 larve in wilgenhout". 



