DB INLANDSCHE BLAD WESPEN. 15 



eene bladwesplarve aan, die mij zeer vreemd voorkwam; dergelijken 

 kon ik mij niet herinneren ooit gezien te hebben. Ik trachtte er meer 

 te vinden met het doel haar op te kweeken, doch hoe naauwkeurig 

 ik rondzag en hoeveel moeite ik mij getroostte , de vangst bleef zich 

 bij een voorwerp bepalen. 



De larve was 2.5 cm. lang en de diameter van haar ligchaam be- 

 droeg 5 mm.; zij was over de geheele lengte van het lijf gelijkmatig 

 dik. Op den rug was zij verbazend sterk gerimpeld, doch in de 

 zijden waren de segmenten niet dan zeer moeijelijk te onderscheiden. 

 Er waren in het geheel 22 pooten. De kop had de gedaante van 

 eene platte kaas en was grauwachtig wit van kleur met breede 

 donkergrijze schedelvlek en met de kleine zijdelings staande oogen 

 in cirkelronde zwarte plekken. De rug was paarsachtig grijs , vrij 

 donker, scherp doch kartelig afgescheiden van de zijden, welke, 

 even als de buik en pooten grauwachtig wit waren van kleur. Welke 

 kleur de zoomen der luchtgaten hadden, heb ik vergeten op te tee- 

 kenen. Boven elk der 6 borstpooten , wier eind met een bruin klaauwtje 

 gewapend was, zag men een scheef zwart vlekje en boven den anus 

 twee schuin tot elkander neigende zwartere streepjes. Het dier had 

 een biesstengel van boven afgegeten en zette dit voedingswerk verder 

 regelmatig voort naar beneden toe. 



Het spreekt wel van zelve dat ik de onbekende larve naar huis 

 meenam en met J uncus trachtte op te kweeken; echter vermoedende 

 dat de larve wel haast volwassen kon zijn, gaf ik haar bovendien 

 eenige vochtige aarde voor hare gedaantewisseling. Het duurde niet 

 lang of zij maakte daar gebruik van; reeds den IT«^'" Junij was zij 

 in die aarde verdwenen. 



Ik had weinig hoop nog in dat jaar de wesp te zien te voorschijn 

 komen, daar ik vermoedde dat zij een voorjaarswesp zou zijn. Eerst 

 liet ik dus de aarde onaangeroerd, doch in het begin van November 

 kon ik mij niet langer weerhouden en verlangde te weten wat er 

 van de larve geworden was. Bij het oprakelen der aarde vond ik 

 eene gekromde pop in een glad holletje liggen, doch zonder cocon. 

 Op den eersten blik hield ik dit popje voor de chrysalis van Dolerus 

 liaematodcs om de roode kleur van den prothorax. De kleur van het 

 lijf was vaalzwart, doch de fijne zoomen der achterlij fsringen waren 

 geelachtig, de vleugelscheeden waren bruingeel, en de tasters en 

 pooten hadden geelachtige bandjes in de geledingen; eindelijk, gelijk 



