LEPIDOP'JElîA VAX CELEBES. 55 



vormd. In de voorvleugels ontspringt echter ader G uit de 

 dwarsader, iets onder de aanhangcel. Uit den acliterrand der 

 laatste komt ader 7, de steel van 8 en 9 uit hare spits, 10 

 uit den voorrand. Ader 5 der achtervlengels is wel even dun 

 als bij Vcslac, doch zij ontspringt iets lager en is aan liaren 

 wortel gebogen. 



Palpen, kop en halskraag zijn donkerbruin, de thoraxrug 

 paarsbruin , even als de voorvleugels tot aan eene zeer onduidelijke , 

 gewoon gevormde tweede donkere dwarslijn. Voorbij die lijn 

 zijn zij koperkleurig bruin met eenigen glans, aan de vleugel- 

 punt staat een zeer scherp wit vlekje en langs den geheelen 

 voorrand, op eene breedte van ruim een millimeter, ziet men 

 verstrooide bruinwitte schubben. Van de gewone vlekken ziet 

 men slechts sporen. Achterlijf donkergrijs, ook de onderzijde 

 en pooien. De vleugels zijn onder tegen den achterrand een 

 weinig bruin bestoven, het apicaalvlekje als boven gevormd, 

 doch bruinwit. Geheele franjelijn fijn geel, de franje donker- 

 grijs. Achtervleugels donker bruingrijs met koperglans. 



Het genus telt nu zes soorten: Lcorijiiia Aiiolliiiis Guen. is 

 okergeel; Vcalac en Diaiiac, ook Alltoiiilcns Bremer, zijn sneeuw- 

 wit; Galal/ieac Wallengr. wit met geelachtigen voorvleugelwortel 

 en rooskleurigen voorrand. 



Makassar en Maros. ' ) 



Genus MESOTROSTA Led. 



25. Stigniiitiilii Snell. Tijd.s. r. Eni. XX, p, 55, pi. IV, f.16 (Erastrin). 

 Naar Lederer's analytische tabel kan deze soort zeker zeer 

 wel in het genus Eraslria worden geplaatst, doch sedert mijne 

 beschrijving is mij Mcsolrosla signa lis Treits. in natura bekend 

 geworden en daar Süijmnliiia met die soort zeer in kleur en 

 teekeniug overeenkomt, zoo plaats ik haar thans liever in het 

 laatstgenoemde genus van J^ederer, hoewel ik tevens moet op- 

 merken dat dit slechts door zeer subtiele kenmerken van Eraslria 

 is onderscheiden , dat het wijfje van Sliginalula niet zoo veel 



1} Deze komt ook op Java voor. Mr. Piepers zond in 1878 twee gave wijfjes , die 

 tegeu iJen achterrand der voorvleugels minder glanzig zijn dau de niet zoo frissche 

 Celebanen. Verder is hét begin en een gedeelte van het beloop der dwarslijnen 

 door witte stippen aangeduid. 



