80 LBPIDOPTERA TAN CELEBES. 



de nervuur gewoon is. De achtervleugels hebben eene dikke 

 ader 5, die nabij 3 en 4 ontspringt ; deze komen uit één punt , 

 6 en 7 zijn ongesteeld. 

 Takalar. 



üenus POLYDESMA Boisd., Guen. 



67. Umbricola Boisd. Faune de Mad. p. 108 , pi. 13 , fig. 5. — Guen. 

 Noct. 11, p. 440. 



Eenige exemplaren. 



De palpen zijn buitengewoon smal; de oogen naakt, onbe- 

 wimperd; de bijoogen aanwezig; het aangezigt vlak ; de thorax, 

 waarop de halskraag en schouderdeksels door hunne grootte in 

 het oog loopen , en het achterlijf hebben geene pluimpjes. Pooten 

 ongedoornd. Nervuur als Pandrsma Quenavadi. 



Het onderscheid tusschen de vijf door Guenée beschreven 

 soorten van dit genus en die mij met uitzondering van Unibri- 

 eola in natura onbekend zijn, is voor mij naar zijne beschrij- 

 vingen volstrekt niet duidelijk. 



Makassar, Maros, Saleyer. 



Genus AL AMIS Guen. 



Dit genus is niet hetzelfde als Pericijma H. S. of liever Led., 

 hoewel Dr. Staudinger in de tweede editie van zijnen doorwroch- 

 ten Catalogus der Europesche Lepidoptera Alnniis Guen. kortaf 

 als een synoniem van Pennjnia vermeldt. Mogelijk is dit ge- 

 schied omdat Guenée Albidentarla Freyer zonder aanmerking 

 in zijn genus Alninis opneemt, doch het kan ook zijn omdat 

 Dr. Staudinger aan de genera, door den Franschen Lepido- 

 pteroloog //gecreëerd'', gelijk hij dit zeer naïf gewoon is uit 

 te drukken , geene waarde hecht. Hoe weinig echter Guenée 

 den naam van systematicus waard is , zoo verdient hij toch 

 nog wel dat men notitie neemt van zijnen arbeid; met eenen 

 Walker mag men hem niet op eene lijn stellen. Vergelijkt 

 men dus de beschrijvingen van Alamis Guen. en Pericijma Led. 

 dan blijkt daaruit duidelijk, dat beide genera wel zeer na ver- 

 want zijn en dat zij tot op zekere hoogte de meeste kenmerken 

 in het gemeen bezitten, doch wanneer men aan de beschrijving 



