106 LEPIDOPTEBA VAN CELEBES. 



122. llyppasia Cram. Ill, pi. 250 E. — Guen. Nod. Ill, p. 283. — 

 Deliaiia StoU. pi. 36, fig. 4. 



Drie wijfjes. 



Bij deze soort zijn de beide sexen eveneens geteekend. 



Bonthain, Makassar. 



Genus REMIGIA Guen. 

 (Zie Snellen, Tijds. v. Ent. XV, p. 62). 



123. Frugalis Fabr. — Guen. Nod. Ill, p. 314. — Lijcopoäia Hbn., 



Zìitr. fig. H97, 898. var.? = Alipes Feld, en Rog. Nov. II, 2 

 pi. 117, fig. 12. 



Eenige exemplaren. 



Bij geen mijner exemplaren is op de onderzijde der voorvleugels 

 onder den voorrand zulk eene scherpe lichtere, leemgele streep 

 te zien, zoo als op Hübner's afbeelding; de grond is bij hen 

 slechts een weinig geelachtig. 



Takalar, Bonthain. 



124. Archesia Gram. III, pi. 273 F, G (foem.) — Guen. Noet. III, 

 p. 318. — Virlna Cram. Ill, pi. 273 H. 



Eenige exemplaren, die in kleur tusschen Ardtcsia en Virbia 

 het midden houden. 



Saleyer , Maros , Bonthain , Lokka. 



125. Xylomiges Snell. nov. sp. PI. 8, f. 7. 



Twee gave mannen van 40 mm. vlugt. 



De pooten zijn even sterk behaard als bij FnigaUs Fabr. mas 

 en dus de achterpooten tot aan het eind der tarsen, terwijl bij 

 Ardifsia mas de achtertarsen geene beharing hebben; de ner- 

 vuur, oogen en sprieten zijn eveneens als bij deze beide soorten. 

 Daarentegen is het dunne eindlid der palpen even lang als lid 

 2 en steekt dus geheel boven den kop uit. Bij de beide genoemde 

 soorten is het naauwelijks half zoo lang als lid 2, welk laatste, 

 even als bij Xijlomifirs, tot boven aan het voorhoofd reikt. Verder 

 zijn de vleugels smaller, de voorvleugels stomper, de geheele achter- 

 rand sterker gegolfd, de onderzijde zonder de dikke beharing, 

 die men bij de mannen der beide genoemde soorten vindt ; voorts 

 heeft het achterlijf twee kleine bruine pluimpjes op ring 1 en 2. 



Palpen donkerbruin; de geheele binnenzijde en de spits van 



