146 DE MOSTEBDTOE OF HET SOPHIAHAANTJB. 



deren (zie fig. 10 a) ; maar de eitjes waren aan het blad weinig 

 vastgehecht, zoodat zelfs het oplichten van zoodanig blad soms de 

 oorzaak was, dat de eieren er afvielen. In de vrije natuur zal men 

 dus doorgaans de eieren op den grond vinden , daar een windvlaagje 

 of een regenbuitje voldoende is , om ze van de bladeren los te maken. 

 Uit de op 10 Juni gelegde eieren kwamen op 19 Juni de larfjes 

 voor den dag (fig. 10 b), niet meer dan 1.5 mill, lang en oppervlakkig 

 gezien , geheel zwart. De eischaal , die na 't uitkruipen der larve 

 overblijft , is witachtig en doorschijnend. De larfjes groeien snel en 

 nemen veel voedsel op; na ongeveer eene week vervellen zij voor 

 de eerste maal; ruim eene week later heeft de tweede vervelling 

 plaats; nadat nog eene derde vervelling is geschied, zijn de larven 

 geheel volwassen; zij kruipen dan in den grond en verpoppen. Haren 

 geheelen larventoestand doorloopen zij in eene maand ongeveer. De 

 eerste larven kwamen in mijii laboratorium uit op 19 Juni; de eerste 

 pop vond ik op 22 Juli. De wijze , waarop de vervelling geschiedt , 

 is de volgende. De larve hecht zich op een blad, meestal op de 

 middennerf, vast door middel van haren aan 't laatste lid van 't ab- 

 domen geplaatsten naschuiver. Weldra barst de huid op 't borststuk 

 aan de rugzijde open en het diertje haalt den kop uit het omhulsel. 

 Daarna volgt het borststuk, terwijl vervolgens het achterlijf met 

 zekere snelheid er uit getrokken wordt. Onmiddellijk na de vervel- 

 ling zijn de larven iets lichter gekleurd dan later. De beweging der 

 larven geschiedt door middel van de borstpooten en den naschuiver; 

 het lichaam wordt daarbij beurtelings gestrekt en dan weer samen- 

 getrokken. In samengetrokken staat is de rugzijde zeer gewelfd en 

 schijnt de larve minstens een derde korter dan wanneer zij zich 

 uitrekt. 



De poppen vindt men in de aarde, in eene ovale uitholling, die 

 van zeer stevige wanden is voorzien. Van de op 19 Juni uitgeko- 

 men larven, welke op 22 — 24 Juli verpopt waren, leverden eenigen 

 reeds op 2 Augustus kevers. De poptoestand duurde dus niet meer 

 dan 11 dagen. 



Wat wordt er nu van de kevers? Zij aten van het voedsel, dat 

 hun gegeven werd, maar op verre na niet zoo gretig, als de kevers 

 dat in 't voorjaar deden. Eindelijk kropen ze in den grond en stierven. 

 De dood werd zeker veroorzaakt doordat ze in mijn laboratorium niet 

 als buiten al de voorwaarden, voor hun bestaan noodig, terugvon- 



