BENIGE DIPTERA VAN NEDEBLANDSCH INDIE. 165 



aan den wortel zwart, aan de spits en langs den achterrand lichter; 

 de middeldwarsader juist op het midden der schijfcel geplaatst. 



Van deze kleine maar prachtige soort werd een 2 van Java door 

 den heer Piepers overgezonden. 



16. Anthrax htalina Wied. 



Wied. Dipt. ex. 1. 141. 34; id. Aîiss. Zweiß. I. 297. 57. 



Een paartje, Java (Piepers). 



Het c? is 11,5, het $ slechts 9,5 mm. lang; de uitgeschulpte voor- 

 kant aan den wortel der vleugels is zilverwit. 



17. Anthrax degenera Walk. 



Walk. Proc. Linn. Soc. I. 15. 48 en IV. 113. 67. 



Een $ , Java (Piepers) ; het is 7,5 mm, lang en komt met Walker's 

 beschrijving volkomen overeen. 



18. Anthrax aterrima Dol. 



Anthrax aterrima, Dol. ^a/. Tijdsc/ir. Ned. Ind. XVII. 93. 32; — 

 A. proferens, Walk. Proc. Linn. Soc. IV. 113. 68. 



Atra velutina; abdomine maculis quatuor niveis; alis nigris: litura 

 apicali, margine posteriori apud apicem irregulariter et vittulis duabus 

 in disco hyalinis. — ? long 7,5 mm. 



Verwant aan A. terminaiis v. d. W. (Tijdschr. v. Entom. XI. 108. 

 10, pl. 3 f. 12), doch onderscheiden door het gemis van roode haren 

 ter wederzijde van het achterlijf, door zwarte pooten en door eenigs- 

 zins gewijzigde vleugelteekening. 



Fluweelzwart ; ter wederzijde van den eersten en van den vierden 

 lijfsring een zilverwit haarvlekje. Sprieten, pooten en kolfjes zwart, 

 de scheenen en tarsen meer pekkleurig. Vleugels (Pl. 10, fig. 9) lang, 

 zwart ; aan de spits een uiterst smalle glasachtige zoom , die zich aan 

 't eind van den achterrand tot halverwege de buitenste cubitaal-cel 

 verbreedt, zich vervolgens in de beide eerste achtercellen, met uit- 

 springende hoeken, zoodanig versmalt dat hij bijna of zelfs werkelijk 

 wordt afgebroken, doch in de derde en vierde achtercel op nieuw tot 

 eene vlek wordt uitgebreid; voorbij het midden vertoonen zich in de 

 »warte kleur nog een paar glasheldere vlekjes, het eene digt bij de 



