BENIGE DIPTERA VAN NEDEELANDSCH INDIE. 169 



22. Philodicus jatanus Wied. 



Asilus javamis, Wied. Zool. Mag. III. 4. 5; — Philodicus javanus, 

 V. d. Wulp, Tijdschr. v. Entom. XV. 352, met de daar aange- 

 haalde synouiemen, waarbij nog moet worden gevoegd: Asilus 

 melanurus, Dol. Nat. Tijdsclir. Ned. Ind. X. 408. 18. pi. vi. f. 9. 



Verscheidene exemplaren van beide sexen , Java (Piepers en Albarda). 



Deze soort schijnt een der meest gewone Asiliden van den Indi- 

 schen archipel, daar zij in de overgezonden coUectien bijna altijd 

 voorkomt. 



Dat As. melanurus Dol. dezelfde soort is, kan worden afgeleid uit 

 de beschrijving , welke niets bevat dat voor het tegendeel zou plei- 

 ten ; de daarin gebezigde woorden „ tibiis subtus rufis " vind ik zelfs 

 karakteristiek, want inderdaad hebben de scheenen van onderen eene 

 helder vosroode kleur , door digte platliggende beharing veroorzaakt. 



23. PsiLOCEPHALA INDICA nov. spec. 



Thorace cinereo , fusco-trivittato ; abdomine nigro nitido , albo- 

 signato; capite argenteo; fronte postice testaceo; pedibus flavis, fe- 

 moribus griseis , tarsis fuscis ; alis lutescentibus , stigmate obscuriori. — 

 2 long. 9 mm. 



Aangezigt naakt, zilverwit even als het voorste gedeelte van het 

 voorhoofd; dit laatste naar achteren versmald en daar ledergeel; op 

 de afscheiding tusschen de beide kleuren een zwartachtig vlekje ter 

 wederzijde tegen de oogen; het achterhoofd van boven met zwarte 

 borstels; de kinbaard witachtig. Sprieten zoo lang als de kop; het 

 eerste lid cylindrisch, grijs, met korte zwarte borsteltjes; de beide 

 volgenden zwart , het tweede kort , het derde priemvormig , met 

 korten, naar beneden gebogen griffel. Thorax van boven aschgrauw, 

 met drie donkerbruine langsbanden, waarvan de middenste het breed- 

 ste en tevens het scherpste geteekend is; ter wederzijde vóór den 

 vleugelwortel drie op eene rij geplaatste stijve zwarte borstels; borst- 

 zijden lichtgrijs; schildje aan den wortel zwart, verder Hchtgrijs, 

 aan den achterrand met vier zwarte borstels. Achterlijf kegelvormig, 

 zwart en vrij glanzig, met witte zijvlekken, die op den eersten en 

 vooral op den tweeden ring zoo breed worden, dat zij min of meer 

 een witten achterzoom vormen, welke op den buik wordt voortgezet 



