BENIGE DIPTEEA VAN NEDEBLANDSCH INDIE. 171 



onderen mede eene witachtige of bleekgele beharing; aan de achter- 

 dijen volgt de kleur der beharing de grondkleur; de voortarsen zijn 

 in beide sexen kort en breed. De sprietborstel is bij deze soort ge- 

 heel naakt. 



De beschrijving, door Macquart van Eristalis varipes gegeven, 

 schijnt geen twijfel over te laten dat deze soort synoniem is. Even- 

 zeer komt het mij voor, dat Er. Macqïiarti Dol. geene andere dan 

 deze soort kan zijn; het eenige dat tegen dit laatste een bezwaar zou 

 kunnen zijn, is de meerdere grootte, die Doleschall op zijne plaat 

 aangeeft. 



26. Stephus aegrotus Fabr. 



Eristalis aegrotus, Fabr. Sijst. Anti. 243. 48; — Syrpfms aegrotus, 

 Wied. Aiiss. Zweifi. II. 118. 3; Macq. Dipt. ex. II. 2. 88. 4; — 

 Syrphus fascipennis , Macq. Snit. à Buff. I. 537. 9 ; — Didea 

 Ellmrkderi, Dol. Nat. Tijdschr. Ned. Ind. XIV. 407. pi. x. f. 2. 



Een paar wijfjes van Java (Piepers en Albarda). 



27. ECHINOMTIA JAVANA Wicd. 



Tachina javana , Wied. Zool. Mag. III. 24. 35 en Auss. Zweifi. II. 

 288. 12. 



Een <?, Java (Piepers). 



Het tweede sprietenlid is cylindrisch , naar het einde iets verbreed , 

 van boven met langere , van onderen met kortere borstels ; het derde 

 lid is een weinig korter dan het tweede, aan het einde schuin afge- 

 knot , van boven rondachtig , van onderen een weinig uitstekend ; 

 het voorlaatste lid van den sprietborstel is duidelijk afgescheiden en 

 ongeveer half zoo lang als het laatste lid , dat voor twee derden 

 verdikt is. Bij deze soort staan op de wangen een paar stevige 

 borstels, even als bij onze inlandsche Edi. tessellata. 



28.' Idia mandaeina Wied. 



Wied. Auss. Zweifi. II. 350. 4. 

 Een Î, Java (van Weelderen). 



