178 EENIGt; BIPTEEA VAV NEDBRLANDSCH INDIE. 



Deze soort gelijkt zeer op onze 0. leucostoma , doch onderscheidt 

 zich dadelijk door de gele kleur van den vleugelwortel en de vleu- 

 gelschubben, alsmede door de ongebogen, eenvoudige achterscheenen. 



Doleschall heeft klaarblijkelijk dezelfde soort beschreven , terwijl 

 ook het specifieke verschil van Ant/i. (jnicilis niet kan worden volge- 

 houden, hetgeen ik daaruit afleid dat mij exemplaren zijn voorgeko- 

 men, wier vleugels over 't geheel eene geelachtige tint vertoonden. 



37. Sepedon javanensis Rob. D. 



Sepedon javanensis, Rob. D. Mijod. 677. 2; Macq. Suit, à Buff. 

 Dipt. II. 363. 2; - S. javana, Macq. Dipt. ex. II. 3. 177. 2; 

 id. supp. 3. 59. 



Een d, Java (van Weelderen). 



38. LoxoNEUEA decora Fabr. 



Didya decoi-a, Fabr. Syst. Anti. 327. 6', — Plalystoma decora^ 

 Wied. Aiiss. Zweifl. II. 568. 1 ; — Loxoneura decora, Macq. Suit, 

 à Buffmi Dipt. II. 446. 1 ; id. Dipt. ex. II. 3. 199. pi. 26. f. 7. 



Van deze fraaije en merkwaardige soort zijn op 's Rijks Museum 

 te Leiden verscheidene exemplaren aanwezig en bezit ik er zelf 

 eenigen van Sumatra. 



De pooten, die door de aangehaalde schrijvers als zwartbruin of 

 pekkleurig worden beschreven, zijn bij vele voorwerpen lichter of 

 zelfs roodgeel. In de generieke kenmerken, door Macquart opgesomd, 

 is geen melding gemaakt van de sterk verlengde voorheupen , ofschoon 

 deze bijna zoo lang zijn als de dijen; de beide onderste wortelcellen 

 zyn bijzonder lang. 



Loxoneura decora is tot dusver eenig in haar geslacht. Toch mag 

 ik niet verzwijgen dat zoowel in de Leidsche collectie als in de mijne 

 zich voorwerpen bevinden, die vooral in de vleugelteekening aanmer- 

 kelijk van den type afwijken. Het komt mij echter voor, dat hier 

 meer aan eene verscheidenheid dan wel aan eene tweede soort kan 

 worden gedacht. Om eene meer uitvoerige beschrijving te vermijden, 

 heb ik op Plaat 11 , fig. 1 een' vleugel afgeteekend , zooals hij zich 

 bij den type voordoet, en in fig. 2 zooals de bedoelde variëteit dien 

 vertoont. Bij de laatste zijn de donkere vlekken nog onregelmatiger 



