EEKIGE DIPTERA VAN NEDERLAKDSCH INDIE. 183 



i'TILONA, nov. gen. Trypetinarum. 



Corpus elongatum. Caput subrotundatum; epistoma nudum, per- 

 pendiculare; frons lata, setulosa; antennae mediocrae seu breviuscu- 

 lae ; arista piumata , raro superne pectinata. Thorax opacus , utrinque 

 et ad partem posteriorem setulosas; scutellum ad marginem posticum 

 quadrisetosum. Abdomen ellipticum; oviductus coniformis, superne 

 applanatus. Pedes médiocres, simplices; femora antici subtus setu- 

 losi; tibiae intermediae unicalcaratae. Alae majusculae, fuscae, al- 

 bido-variegatae seu maculatae; costa et venae inermes; cellula basalis 

 inferiore apice acuto. 



Voor een viertal, naar ik meen nog onbeschreven Trypetinen uit 

 den Indischen archipel , die zich door den gevederden of althans van 

 boven gekamden sprietborstel onderscheiden , heb ik dit genus gevormd. 

 Van drie dezer soorten ken ik alleen het $, van de vierde zijn mij 

 beide sexen bekend. Behalve het genoemde , in 't oog vallende en bij 

 de Trypetinen weinig voorkomende kenmerk, aan den sprietborstel 

 ontleend, stemmen allen in de volgende bijzonderheden overeen. Zij 

 zijn van slanke, sommigen zelfs zeer slanke gestalte. De kop is 

 rondachtig , slechts bij eene soort meer hoog dan breed ; het aange- 

 zigt regtstandig en naakt; het voorhoofd neemt ongeveer een derde 

 der kopbreedte in en is met eenige vrij stevige borstels bezet. Thorax 

 en schildje zijn glansloos , plat gewelfd ; aan de kanten en van ach- 

 teren op den thorax zijn eenige stevige borstels; vier dergelijke be- 

 vinden zich aan den achterrand van het schildje. Het achterlijf is 

 langwerpig elliptisch; de eijerbuis van het $ plat kegelvormig, vrij 

 lang, soms zelfs bijna zoo lang als het geheele achterlijf. De pooten 

 zijn nagenoeg naakt; onder aan de voordijen vertoonen zich eenige 

 kamachtig op eene rij geplaatste borstels; de middenscheenen hebben 

 een eindspoor. De tamelijk groote vleugels zijn bont van teekening, 

 donkerbruin met witte of glasachtige vlekken tegen den rand en 

 somtijds ook in 't midden; de voorrand en de langsaderen hebben 

 geene doornachtige borsteltjes , zooals bij het overigens verwante ge- 

 slacht Acatilfioneura Macq.; slechts bij ééne soort is aan de uitmon- 

 ding der hulpader een klein randdoorntje ; in het aderbeloop doen 

 zich eenige verschillen voor, die hieronder worden aangegeven. 



Het zou kunnen zijn, dat het hier behandelde nieuwe genus geheel 

 of ten deele zamenvalt met de geslachten Themara en Rioxa van 



