192 EENIGE DIPTERA. VAN NEDEKLANDSCH INDIE. 



dwarsbaud over de geheele breedte van den vleugel wordt gevormd; 

 uitmonding der subcostaal-ader op ongeveer een derde der vleugel- 

 lengte ; middeldwarsader een eind daar voorbij , nagenoeg in 't midden 

 der vleugelvlakte ; laatste gedeelte der discoidaal-ader een vierde 

 langer dan het voorlaatste. 

 Een c?, Java (Piepers). 



50. Cbltphus obtectus Dalm. 



Dalman, Aìial. entom. 32. 1, pi. 2 B. f. 1 — 5; Wied. Auss. Zweiß. 

 II. 601. 1. pi. X, f. 8; Macq. Snit. à Buff. Dipt. II. 506. 1; 

 id. Dipl. ex. suppl. 4. 301. 



Een exemplaar, Java (van Weelderen). 



De sprieten komen volkomen overeen met de afbeelding, door 

 Macquart van die van C. sciUatus gegeven {Dipt. exot. supp. 3. pi. 7 , 

 f. 16) , veelmeer dan met Wiedemann's aangehaalde figuur. 



51. Calobata albitarsis Wied. 



Wied. Zool. Mag. III. 19. 26; id. Ams. ZweifL II. 544. 21. 



Twee mannetjes en een wijfje van Java (van Weeldereu). 

 Wiedemann's beschrijving leert de soort goed kennen; de eerste 

 achtercel is aan de uitmonding smal geopend. 



52. Calobata caeruleifeons Macq. 



Macq. Dipt. i'x. II. 3. 246. 5. pi. 33, f. 2. 



Een (?, Java (Piepers). 



Door het metaalachtig blaauwzwartc voorhoofd , de donkere sprieten , 

 de duidelijk drievlekkige vleugels en de gesloten eerste achtercel , van 

 de vorige onderscheiden. Aan de achterste pooten zijn de dijen rood- 

 geel, op de spitshelft met een paar niet scherp geteekende bruine 

 ringen, waartusschen de grondkleur lichter is; de scheenen donkerder 

 en de tarsen zwartbruin, zonder witachtigen weerschijn. 



Macquart geeft Nieuwholland als vaderland op; daar evenwel zijne 

 vrij uitvoerige beschrijving geheel past, maak ik geen bezwaar om 

 deze Javaansche soort voor dezelfde te houden. 



Niet onwaarschijnlijk is met deze soort synoniem Tacniaptera albi- 

 mana Dol. {Nat. Tijdschr. Ned. Ind. X. 413. 41. pi. x. f. 4) ; ofschoon 



