206 NIEUWE PTEALIDEN OP CELEBES ÖEVONDBN. 



Genus 34 &. ERETRIA nov. gen. 



Dit genus komt in Lederer's analytische tabel der Pyralidinen- 

 genera, ouder n''. 26, aldus voor: 



Ader 3 — ^5 der achtervleugels van elkander verwijderd ont- 

 springende. Habitus en teekening aan Asopia herinnerende, de 

 spits gepunte voorvleugels met gezwaaiden achterrand. 



Palpen tweemaal zoo lang als de kop, half zoo breed als de 

 vrij groote oogen , schuin opgerigt , grof beschubd , met duide- 

 lijk, spits, iets geneigd eindlid. Bijpalpen zeer klein en ver- 

 borgen. Uitstek van het voorhoofd stomp kegelvormig. Zuiger 

 en bijoogen duidelijk. Sprieten van gewone lengte, bij den man 

 met stompe tanden ingesneden , fijn behaard , bij het wijfje draad- 

 vormig. Thorax en achterlijf gewoon gevormd , behaard. Ach- 

 terrand der achtervleugels in het midden duidelijk naar buiten 

 gebogen. Aderstelsel als bij BoU/s, doch ader 11 der voorvleu- 

 gels ontspringt geheel aan het eind der middencel en is vrij 

 steil ; 6 en 7 komen naast elkander uit de dwarsader en 7 is aan 

 den wortel niet gebogen. Pooten lang, dun, gewoon gevormd 

 en gespoord, de heupstukken vrij breed. 



9. Eretria obsistalis nov. sp. 



Een gaaf onafgevlogen mannetje van 23 en een iets afgevlogen 

 wijfje van 23^ mm. vlugt. 



De teekening der bij den man bleek oranjebruine, bij het 

 wijfje bleek grauwbruine, aan den voorrand vuilwitte voor- 

 vleugels is iets afwijkend; zij bestaat uit vier evenwijdige smalle 

 witte strepen , die aan den voorrand beginnen en in de rigting 

 van den staarthoek, convergerend met den achterrand loopen. 

 De eerste verflaauwt aan de middenader, de tweede bereikt den 

 wortel van ader 2, de derde is zeer kort; tusschen haar en de 

 vierde ziet men twee bruine voorrandsstippen. Deze vierde streep 

 is de duidelijkste, komt in cel 3 tot bijna aan den achterrand, 

 is een zweem geslingerd, geheel wit en franjewaarts door eene 

 fijne donkergrijze, bij het wijfje tot eene schaduw verbreede lijn 

 begrensd. De ongeteekende franje is iets bleeker dan de vleugel. 



Achtervleugels geelwit , bij den man tegen den achterrand 

 met sporen eener gezwaaide bruingrijze dwarslijn ; bij het wijfje 

 zyn deze sporen veel breeder, als overblijfselen van eenen band, 



