VERSLAG. 15 



M. H. Zeer geëerde Medeleden! 



Het leven des menschen is door een der gewijde schrijvers 

 vergeleken bij eene bloem, die naauwelijks ontloken , weder spoe- 

 dig verflensende, hare bladeren laat vallen. Voorzeker deze ver- 

 gelijking is treffend en juist. Hoe verder men vordert op den 

 levensweg, hoe meer men het inziet dat de afstand van de 

 wieg tot het graf, gemiddeld genomen op een duizendtal men- 

 schen dat de gevaarlijkste periode der eerste levensjaren te 

 boven is gekomen, niet zeer lang is, al stelt men zich dien, 

 als men de reis eerst pas aanvaard heeft, verbazend groot voor. 

 Eene genealogie beginnende bij het jaar 1206 komt in het jaar 

 18S0 reeds tot hare 21* generatie, 't geen voor iedere generatie 

 niet meer dan 51 jaren oplevert. 



Zoo vlugtig zijn onze dagen, zoo spoedig is voor den een het 

 feest dat hij hier komt vieren , voor den anderen de tijd , dien 

 hij op schildwacht staat, voorbij. Vijf-en-twintig jaren zijn dus 

 een merkwaardig groot tijdperk voor het menschelijke leven, 

 een tijdperk dat de meeslen niet bereiken, slechts enkelen ver- 

 dubbelen. 



Deze of dergelijke gedachten moeten op den dag van heden 

 wel oprijzen bij hen, die in het jaar 1845 de eerste consti- 

 tuerende vergadering, of op den derden Augustus van het vol- 

 gende jaar de tweede hebben bijgewoond. Vijf-en-twintig jaren 

 zijn onze Nederlandsche Entomologische Vereeniging over den 

 schedel getogen en eerst nu mag zij zich in het volle genot 

 van ontwikkeling verheugen. Wat is natuurlijker, M. H. , dan 

 dat men op den dag der feestviering van dit heuchelijk feit, 

 den bhk achterwaarts verlangt te werpen en na te gaan, hoe- 

 danig de oorsprong, de opkomst en de ontwikkeling van dit 

 genootschap geweest is, uit welke kiem het is voortgesproten 

 en waardoor het in wasdom en levenskracht is toegenomen. Ik 

 meende bij de opening dezer vergadering vrijheid te hebben om 

 uwe aandacht eenige oogenblikken bij deze levensgeschiedenis 

 te bepalen, vertrouwende dat het den ouderen niet ongevallig 



