02 OVEKZIGT VAN d\ SC111NER"s JONGSTE STELSEL DEU 



Bij den vorm, dien wij nu voor oogen hebben, alwaar de 

 discoidaal-cel door verlakking der discoidaal-ader ontslaat, is het 

 de cubitaal-ader (e), die veelal aan haar einde zich in een 

 paar armen verdeelt. In den afgebeelden vleugel van een AsUus 

 (Gg. 6) komen die armen sterk gebogen voor. De radiaal-ader 

 (d) loopt hier, even als bij een groot aantal andere Asiliden, 

 niet in den voorrand uit, maar vereenigt zich aan haar uileinde 

 met de zeer lange subcostaal-ader (c), waardoor de subcoslaal-cel 

 gesloten en gesteeld is. De drie wortelcellen zijn groot , en er 

 zijn vijf achtercellen (6\ 6" enz.), waarvan de vierde gesloten 

 is. Hel verdient ook opmerking, dal ons de Asiliden hier het 

 eerste vooibeeld opleveren van eenen vleugel , wier randader 

 (a) om de vleugelspits en langs den achterrand is voortgezet en 

 alzoo den geheelen omtrek des vleugels omschrijft. 



Bij de Slratiomyiden (fig. 7), waar <lil laatste weder niet het 

 geval is, vindt men dit eigenaardige, dal hel geheele bovenste 

 aderslelsel zeer digt legen den voorrand is opeengedrongen en 

 dat de kleine zeshoekige discoidaal-cel (9) naar alle zijden straals- 

 gewijs aderen uitsloot. De achlercellen zijn gewoonlijk onvol- 

 komen, omdat de langsaderen, waardoor ze gevormd worden 

 en die gewoonlijk flaauw en kleurloos zijn, den vleugelrand niet 

 bereiken. Ofschoon zeer kort en ineengedrongen , laat zich toch 

 de subcoslaal-ader (c) en de radiaal-ader (</) onderscheiden; ook 

 de cubilaal-ader (e) is zeei- kort en aan "l einde gevorkt; de 

 hulpader ontbreekt. 



Voor de Bombyliden, waarbij soms een zeer zamengesteld, 

 doch dikwijls ook een vrij eenvoudig aderbeloop voorkomt , 

 moge als voorbeeld de vleugel van eene Anthrax-ioorl (fig. 8) 

 gelden. De hulpader {b) en de subcostaal-ader (c) zijn hier 

 beiden zeer lang en bereiken bijna hel eind van den voorrand; 

 de radiaal-ader (rf) en de bovenarm der cubilaal-ader (e) gaan 

 in zeer bogtigen vorm naar den voorrand, en ook de onderste 

 grens der discoidaal-cel (9) loopt zeer golvend. IVieltemin laten 

 alle aderen en cellen zich vrij gemakkelijk herkennen. 



Ook bij de Tipuliden zijn de hulpader en de subcoslaal ader 

 zeer lang. Tot voorbeeld moge Tipirln remalis (fig. 0) dienen. 



