180 BESCHRIJVING DER RUPS VAN LOBOPHORA VIRETATA HÜBN. 



waren veel grooter en donkerder. Een dag voor dat de rupsen 

 zich inspinnen worden zij paars-rood van kleur. Om zich te 

 verpoppen maken zij in of op den grond een digt spinsel. In 

 1870 bezat ik een twaalftal rupsen, doch bekwam slechts zes 

 poppen, de overigen droogden in of waren gestoken. Twee 

 dezer poppen kwamen in Julij van datzelfde jaar nog uit. Ge- 

 woonlijk blijven zij echter den winter over liggen en leveren dan 

 de vlinders in April. (Zie Snellen, de Vlinders van Nederland, 

 blz. 625.) 



De door Hofman in het Wiener Entomologische Monatschrift 

 1864 beschrevene rups die hij op Actaea spicata had gevonden 

 en welke hij voor die van Viretata hield, bleek later die van 

 Lobophora appensata Eversman te zijn (zie Snellen ter aangeh. 

 pi. p. 712). Naar de vluglige schets te oordeelen, die Snellen 

 op p. 62o van Hofmann's beschrijving geeft, gelijkt die rups 

 zeer op die van Viretata, waardoor hel vermoeden, dat /l/)joew5rtto 

 eene variëteit van Viretata konde zijn, wel eenigszins in waar- 

 schijnlijkheid wint. Het wordt nog meer bevestigd door eene 

 proefneming van den heer A. Brants, die er in slaagde de op 

 Bhamnus gevondene F^>e^«/a-rupsen met Actaea spicata te voe- 

 deren. Op de laatstgenoemde plant, die in Nederland niet in- 

 heemsch is, zal men Viretata als rups hier wel niet aantreffen, 

 doch het zoude van belang zijn om te onderzoeken of eene 

 voortgezette spijziging met Actaea van op Rhamnus gevonden 

 rupsen ook soms Appensata kon voortbrengen Opgemerkt dient 

 echter te worden dat volgens Herrich-Schäffer's mededeeling in 

 het Correspondenzhlatt des Zool.- Mineral, Vereins zu Regensburg , 

 jaargang 25 (1869) p. 89 de rupsen van Appensata constant 

 zwarte koppen hebben en hierdoor van die van Viretata ver- 

 schillen. Of Viretata als rups ook op de bloemen van Liguster 

 leeft, gelijk Flübner en Treitschke willen, is nog niet bevestigd. 



Arnhem, A. B. van Medenbach de Rooy. 



24Februarij 1871. 



