190 DIPTERÜLOGISCHE AANTEEKENINGEN. 



derden der lengte^ mei een aantal lange haren bezel (zie pi. 8, 

 flg. 1 ) ; die der iniddendijen het langst ; achterscheenen aan de 

 wortelhelft dun en vervolgens buitenwaarts een weinig verdikt, 

 waardoor zij een flaauw liogtig aanzien verkrijgen ; in % de poo- 

 len eenvoudig. Kolfjes wit. Vleugels met llaauw bruinachtige 

 lint, aan de spits een weinig gebruind; de zwartachtige vlek 

 aan het eind der ladiaal-ader vrij groot , maar niet scherp be- 

 grensd; de dwarsaderen digt bijeen; het laatste gedeelte der 

 discoidaal-ader (van de schijfdwarsader tot den vleugelrand) niet 

 veel langer dan de schijfdwarsader zelve. 



Het (? is zeer kenbaar aan de lange haren onder de achterste 

 dijen ; het ? zou ligt met S. nigripes kunnen worden verward , 

 doch behalve door veel geringer grootte, onderscheidt het zich 

 door grooler, Elaauwer en minder scherp begrensde vleugelvlek. 



Ik ving deze soort voor eenige jaren, in Julij , aan den 



Ooslerdoksdijk te Amsterdam, maar had toen het % niet leeren 



kennen. Latei' werd zij mij in exemplaren van beide sexen 



gezonden door mijnen vriend Six te Utrecht, die haar den naam 



pilipes gaf. 



Nemopoda umbripennis n. s. 



c? 1|- lin. — Van slanke gestalte. Kop glanzig zwart; aange- 

 zigt en sprieten roodbruin. Thorax, schildje en achterlijf glanzig 

 zwart; aan de borstzijden niets roods en ook geen zilverwitte 

 weerschijnvlek ; het achterlijf zeer glanzig, de tweede ring niet 

 dikker dan de overige ringen ; de genitaliën tegen den buik om- 

 geslagen. Pooten glanzig zwart ; de wortel der dijen en de 

 knieën roodgeel; de voordijen eenvoudig, van onderen zoo goed 

 als naakt en over 't geheel de beharing der pooten zeer onbe- 

 duidend; de pooten slank, vooral de achterdijen en achterschee- 

 nen lang; achlertarsen merkelijk korter dan de scheenen. Kolfjes 

 wit. Vleugels korter dan het aciilerlijf, bijna glasachtig, aan 

 de spitshelft gebruind, aan den wortel een weinig geelachtig; 

 de subcoslaal-ader aldaar onverdikt ; de cubitaal- en discoidaal- 

 aderen aan de uilmonding slechts weinig tot elkander genaderd; 

 het laatste gedeelte der poslicaal-ader bijna dubbel zoo lang als 

 de schijfdwarsader. 



