190 DIPTEROLOGISCnH AANTEEKENINGEN 



witachlige tint; aderen bleek- de subcostaal-ader kort: de hulp- 

 ader aan het begin zigtbaar , doch bij de uitnionding met de 

 subcoslaal-ader ineengesmollen , de radiaal-, ciibitaal- en discoidaal- 

 aderen regtuit en bijna evenwijdig loopende, zoodat de cubilaal- 

 ader in de vleugelspits, de radiaal-ader een weinig er boven 

 en de discoidaal-ader een weinig er onder uitmondt ; de midden- 

 dwarsader onder de uitmonding der subcostaal-ader; de schijf- 

 dwarsader in of iets vóór het midden des vleugels; het laatste 

 gedeelte der discoidaal-ader is ruim driemaal zoo lang als het 

 voorlaatste ; het laatste gedeelte der posticaal-ader ongeveer 

 dubbel zoo lang als de lengte der schijfdwarsader. 



Buiten de exemplaren, die ik zelf te 'sGravenhage ving en 

 een enkel $ , door Fransen te Rotterdam gevonden , trof ik de 

 soort nog in geen onzer inlandsche collectiën aan. 



Eene andere Modiza-soorl heb ik leeren kennen uit een 

 enkel J*, dat door den Heer Weyenbergh uit de larve is ge- 

 kweekt, die in Hulst leefde. Dit voorwerp trok mijne aandacht 

 door de buitengewoon groote en breede palpen; maar juist 

 hierin lag voor mij een groot bezwaar om het te bestemmen. 

 Ik zocht namelijk Ie vergeefs naar eene beschrijving, die in dat 

 opzigt paste ; doch onder het naslaan van Zelterstedt's Diptera 

 Scardinaviae viel mijne aandacht op eene noot door hem ge- 

 plaatst achter de beschrijving van JI. sordida Fall. , waaruit blijkt 

 dat Wahlberg met den generieken naam van Palpalia een insect 

 bestempeld heeft, dat volgens diens later schrijven van M. sor- 

 dida Fall. î alleen verschilde door de groote, lepelvormige pal- 

 pen en de aan 't eind verbreede achterscheenen , en dal door 

 hem vermoed wordt het ^ van Fallen's soort te zijn. In de 

 zeer korte beschrijving, die door Fallen is gegeven en door 

 Meigen is overgenomen onder den naam van Agromyza sordida 

 komt niets ^voor, dat niet op het vooivverp van den Heer 

 Weyenbergh« past. Er wordt daarin echter niet gesproken van 

 de in 't oog vallend verbreede palpen , die aan het geslacht 

 Lispe herinneren, en evenmin van de een weinig verbreede 

 achterscheenen, kenmerken die waarschijnlijk slechts aan het cf 

 eigen zijn. Noglans zou Fallen beide sexen gekend hebben. 



