258 ÜE INLANDSCHE BLADWESPEN IN HARE 



in het voorjaar van 1871 een voldoend aantal wespen, zoo dat 

 ik met zekerheid constateren kon dat de nieuw gekweekte soort ^ 

 die van de kruisbes, specifiek verschilt van onze oude bekende, 

 die van de aalbes. Noch bij Hartig, noch bij Stephens, noch 

 bij St. Fargeau of Dahlbom kon ik eenige diagnose of beschrijving 

 eener bladwesp aantreffen, die op mijne nieuwe vondst paste, 

 zoodat ik mij verpligt zag voor haar een soortsnaam te bedenken. 

 In aanmerking nemende hare naauwe verwantschap met N. ven- 

 tricosus , noemde ik haar consobrinus. Het verschil tusschen 

 beiden zal den lezer uit plaat 10 en de hier volgende beschrij- 

 ving blijken. 



Nadat ik reeds eenige malen volwassen larven had bezeten, 

 werden mij den 21"«° Mei 1870 eenige zeer jonge individuen 

 uit Haarlem ten geschenke gegeven; deze (zie fig. 1) hadden 

 glanzend zwarte koppen en zwarte voorpooten, het lijf vuil 

 lichtgroen met weinige doch vrij groote zwarte stippen op rug 

 en zijden geteekend. Van de volwassen larven geven de figuren 

 2 — 6 cene voorstelling, de beschrijving luidt als volgt: Kop 

 glanzig groen met vele zwarte slippeltjes op den schedel in ge- 

 bogen rijen staande lot aan het kopschildje; elk dezer slippeltjes 

 draagt een haartje. Oogen in ronde zwarte plekken op de zijden 

 van den kop. Ligchaam langwerpig rolrond met 20 pooten; 

 kleur sapgroen met geel en blaauw-groen. Geel is bijna de ge- 

 heele eerste ring, de groote huidplooijen of liever uitpuilingen 

 in de zijden van ring 2 en 5 (flaauweUjk) , van ring 4 — 10 en 

 de 11'^* ring bijna geheel. Blaauwachtig is het voorlaatste seg- 

 ment met de eerste helft van het laatste, welks laatste helft 

 weder geel is. De ruggestreep is zeer fijn, en ietwat blaauwer 

 groen dan de grondkleur. De ringen hebben dwarsrijen van 

 zwarte glanzige wratjes, elk met een haartje bezet. Naast den 

 anus ziet men aan wederzijde een doorntje, dat geel is met 

 zwarte spits. 



Deze larven zaten gezellig in scholen bijeen; zij waren zeer 

 gulzig en ontbladerden eene tak vrij spoedig; hare gewone 

 houding was die van fig. 5 of zelfs nog iets krommer, sikkel- 

 vormig. 



