GEDAANTEWISSELING EN LEVENSWIJZE BESCHREVEN. 239 



Ongeveer den 26"*"' Mei verwisselden zij voor de laatste maal 

 van huid. Daarbij verloren zij alle zwarte wratjes of stippeltjes 

 en alle haren. De kop was nu hchtgroen, glanzig en glad, 

 doch de oogen stonden nog in ronde zwarte plekken; de kaken 

 waren bruin. Het lijf was van dezelfde groene kleur als vroeger 

 met blaauwe dikker ruggestreep en meer oranje gele kleur op den 

 geheelen 1''" ring, op de plooijen boven de voorpooten , op groote 

 plekken in de zijden, den geheelen elfden ring en den twaalfden 

 of laatsten aan den anus. 



Van toen af genoten zij bijna geen voedsel meer, en daalden 

 af naar den grond; kort daarna sponnen zij zich, èn even 

 onder den grond èn daarboven, onder bladeren, tweederlei spinsel 

 (zie fig. 8 en 9), het een kastanjebruin en zeer glanzig, als of 

 het vernist ware, het ander stroogeel en minder glansrijk. Het 

 verschil tusschen beiden schrijf ik eenvoudig aan de meerdere 

 of mindere kracht en gezondheid der ingesponnen larven toe, 

 met dien verstande dat de donkerst gekleurde spinsels van de 

 krachtigste larven zijn. 



Dahlbom heeft in zijn Conspectus een Nemalus Grossulariae 

 (dezelfde als onze N. ventricosus) en een Nematus grossnlariatus; 

 deze laatste was geheel identiek met zijne Grossulariae^ doch 

 vervaardigde een enkelvoudig geel cocon aan een takje, en niet 

 als de andere een dubbel, zwart en bruin cocon in of even op 

 den grond. Wie ziet niet in dat Grossulariaius slechts een 

 ziekelijk voorwerp van Grossulariae was? 



De cocons door mijne larven gesponnen waren allen enkel- 

 voudig, zoowel de bruinen als de geelen. 



Men zou vermoeden dat larven, in het laatst van Mei verpopt, 

 nog in Junij zouden uitkomen en eene tweede generatie in Julij 

 en Augustus leveren. Dit geschiedde echter niet , en later bleek 

 mij dat de larven, die ik steeds tot inspinnen had gebragt, reeds 

 de tweede generatie van dat jaar uitmaakten. Nimmer was het 

 mij gelukt hieruit wespen te zien voortkomen, dan in Maart 

 1871 van larven, ingesponnen tegen het eind van Mei 1870 — 

 en de wespen van die maand paarden en legden eijeren uit 



