24i DE INLANDSCHE BLADWESPEN IN HARE 



specifieke kenmerken aan de hand, vooral niet bij zoo naver- 

 wante soorten als de Saliceti^ Vallisnerii en Lugdunensis. Maar 

 de imagines verschillen zeer in kleur, vooral bij het wijfje en 

 als een bijzomîer kenschetsend teeken van mijne soort beschouw 

 ik het geheel geele stigma van het wijfje. 



Ik zal mij bevlijtigen om de andere soort, die volgens Swam- 

 merdam hier ook voorkomt en ook door de Heeren Snellen en 

 Wttewaall aans^ctroffen is, mede in hare toestanden van larve 

 en imago af te beelden en te beschrijven. 



Het ei bleef' mij onbekend; hoogstwaarschijnlijk is hel even 

 als dat 't ge 'Il Swammerdam gezien heeft, langwerpig rond 

 van gedaante en waterachtig van kleur. 



De gallen tiof ik op onze gewone witte wilg {Salix alba) en 

 de fijne roodc wilg [Salix purpurea) aan. Beiden waren vol- 

 maakt aan elkander gelijk, aan beide zijden van het blad uit- 

 puilend, glad, glanzig en rood gekleurd; die van de fijne wilg 

 waren echter doorgaande iets grooter. In hare jeugd zijn zij 

 inwendig meer gevuld dan later, wanneer het parenchym bijna 

 geheel door de larve uitgegeten is. De gal zelve is wel niets 

 anders dan een ziekelijk gezwel van het bladparenchym. Ik moet 

 hier al dadelijk met nadruk vermelden, dat de door mij opge- 

 kweekte wespen allen van gallen der Salix purpurea afstammen. 



Den vijfden September 1869 nam ik eenige gallen op wilgen- 

 bladen van de eerstgenoemde soort, die hier de gemeenste is 

 mede naar huis , sneed een der kleinsten behoedzaam in drie 

 stukken en vond er een groenachtig wit larfje in; dat naauwelijks 

 een millimeter lang was. Het scheen mij toe twintig pooten te 

 hebben; de kop was zwart, het ligchaam gerimpeld. Er was 

 schier geen plaats voor dit diertje geweest binnen in de bijna 

 toegegroeide gal. Ik teekende naar dit voorwerp mijne fig. 5. 

 Het sprak van zelf dat dit diertje spoedig daarna stierf; mijne 

 overige gallen verdroogden en ik besloot later anderen te zoeken. 

 Dit echter werd uitgesteld en de winter verscheen zonder dat 

 ik nader onderzoek gedaan had. 



Den 51"*" Augustus van het volgende jaar trof ik in het duin 

 bij rVoordwijk en dus in eene streek waar ik het wel nimmer 



