V !•: R s L A G. XXI 



reudus de la ,soc. ealoiiioL de Belifuine (.s«3ance du -4 Mars 1882) 

 en zegl liet volgende : «Il y a déjà longtemps (jue la science 

 leclierche les bases du classement des Coléoptères ailleurs que dans 

 les tarses, les antennes et les élytres, organes accessoires et exté- 

 rieurs, auxquels nos anciens maîtres attachaient trop d'importance, 

 et dont le rôle dans la vie de l'insecte est plus en relation avec 

 les circonstances extérieures qu'avec la généalogie , véiitable source 

 des affinités dans un système naturel. La structure des organes 

 du tronc, les parties de la poitrine et de l'abdomen ont une im- 

 portance bien autrement considérable , et c'est là qu'on doit cher- 

 cher surtout les bases de toute bonne classification. Les élyti'es , 

 les tarses, les antennes, les parties de la bouche, sans devoir être 

 laissés de côté, n'ont plus qu'une importance de second ordre et 

 doivent entrer en ligne de compte qu'après l'étude du sternum et 

 de ses modifications , où l'on trovive les caractères de premier ordre. » 



Dr. Horn wijst op een kenmerk , dat tot dusver altijd werd 

 verwaarloosd en slechts beschouwd als eene sooit van ornament , 

 namelijk de haarstippels (diepe stippels waaruit een borstelhaar te 

 voorschijn komt) op verschillende ligchaamsdeelen. Deze haren zijn 

 geenszins te beschouwen als toevallige huidaanhangsels, maar altijd 

 constant in aantal en plaatsing; zij moeten dus voorzeker eene nog 

 onbekende biologische waarde hebben. Heeds had een der grootste 

 kenners van de familie der Carabicinen, de onlangs overleden Putzeys, 

 op die haarstippels gewezen bij de soorten van het genus Amara. 



Horn nu verdeelt de adephage of carnivore Coleoptera in zeven 

 familien : Gicindelidae , Garabidae , Haliplidae , Amphizoidae , Pelo- 

 biidae, Dytiscidae en Gyrinidae. Hij scheidt dus de Haliplidae als 

 afzonderlijke familie van de Dytiscidae af, naar Sprekers inzien 

 zeer teregt, gelijk blijkt uit eene reeks van Garabidae, Haliplidae 

 en Dytiscidae, die ter vergelijking rondgaat. Bij de Haliplidae zijn 

 de sprieten 1 O-ledig en op het voorhoofd ingeplant; de dekschilden 

 hebben duidelijke stippelrijen, even als bij de Garabidae; aan de 

 achterpooten zijn de coxen plaatvormig verbreed en bedekken de 

 dijen. Bij de Dytiscidae daarentegen zijn de sprieten duidelijk 14 -ledig, 

 even als bij de Garabidae, en onder den rand van den clypeus 



