CXXVIII HANDLEIDIIÎ^G VOOE HET VERZAMELEN, ENZ. 



uitgehold vliertakje of een stukje riet of bamboes , en kloppe dit 

 den volgenden morgen op een schoteltje uit, dan zal hij hoogst- 

 waarschijnlijk mijten aantreffen van het geslacht Dermavi/ssus (fam. 

 der Gamasidaé). Wie in de gelegenheid is eene doode muis te 

 onderzoeken , zal in de meeste gevallen zijne moeite beloond 

 vinden; want op muizen leven dikwijls individuen van de 

 geslachten Mi/ohia, Myocoptu en Dermani/ssus. In de talkkliertjes 

 van het gelaat, vooral bij vette menschen, woont de overigens ons 

 geheel onschadelijke Bemodex folliculorum Owen. Tp'ogli/pJàdae en 

 Gamasidaé vindt men verder in alle coUectien van insecten en 

 opgezette dieren, waar niet goed voor hunne verdrijving wordt 

 gezorgd. Op stoffige plaatsen ziet men dikwijls kleine, op spinnetjes 

 gelijkende, vuurroode mijten, die verbazend snel loopen; zij be- 

 hooren tot de familie der Erythraeìdae. 



Ook buiten onze woning, in de vrije natuur, zijn vele mijten 

 te vinden. Tusschen het gras treft men de helroode, bruine ot 

 zwarte, fluweelachtige, zich vrij langzaam bewegende Tromhidiidae 

 aan , waarvan sommigen in tropische streken wel de grootte eener 

 erwt bereiken. In humus en onder rottende planten kan men zeker 

 zijn, niet ie vergeefs naar mijten te zoeken. Op boomen, heesters 

 en kruiden zijn aan den onderkant der bladeren dikwijls eenige 

 Gamasidaé en Tetrani/cJddae , en onder de schors eenige Orihatidae 

 te vinden. In het water of in het slib treft men evenzeer Acarinen 

 aan, meestal spoedig kenbaar aan hunne levendig roode, groene 

 of paarsche kleur; het zijn Hijdrachnidae^ die vrij rondzwemmen, 

 JAmnocJiaridae , die in het slib kruipen, of Orihatidae^ die op de 

 oppervlakte des waters loopen. 



Parasitisch op allerlei soorten van zoogdieren en vogels, soms 

 ook op beschubde kruipende dieren en niet zelden op insecten , leven 

 de Ixodidae en eenige soorten van Gamasidaé en Sarcoptidae. Bij 

 zoogdieren treft men ze tusschen de onderete of huidgedeelten der 

 haren aan , vooral achter de ooren , in den nek , den hals en de 

 oksels, op de borst- en buikvlakte en tusschen de pooten; men 

 behoeft daartoe slechts zacht door een buisje te blazen, om de 

 halben vaneen te doen wijken. Bij vogels zijn ze gemakkelijk te 



