CXXXII T E B s L A G. 



aanleidinff van een fraai exemplaar van Galeodes {Bhax) melanus 

 Oliv. , hem door ons geacht medelid Ritsema , ter determinatie voor 

 het Leidsch museum , toegezonden , — eene voordragt houdt over 

 de Arachniden-orde der Solifugae of Galeodidae. Na hunne soort- 

 bepaling, biologie, anatomie en physiologie in breede trekken te 

 hebben besproken, onder verwijzing naar het genoemde en twee 

 andere Galeodes- of <S'o//;w_^a-exemplaren uit het museum, licht hij 

 dit onderwerp verder toe door eenige vlugtige schetsteekeningen en 

 een paar loupe- en handmicroscoop-preparaten. Meer in het bijzonder 

 vestigt hij de aandacht der Leden op den bouw en de functie van 

 de merkwaardige poot-aanhangsels dezer dieren in betrekking 

 tot hunne copulatie. 



Bij deze studie heeft hij voornamelijk gebruik gemaakt van de 

 klassieke verhandeling met platen, door Léon Dufour in 1862 in 

 de Mémoires de r Institut de France uitgegeven, en dien geleerde 

 als een buitengewoon vurigen bewonderaar der verscheidene merk- 

 waardigheden van deze Arachniden leeren kennen. 



Wat de histologie der gezegde aanhangsels betreft, door Dufour 

 als « raquettes coxales » beschreven , deelt Spreker het resultaat 

 mede van een door hem, onder welwillende medehulp van ons 

 geacht medelid, den Hoogleeraar Hoffmann, voorloopig in 't werk 

 gesteld microscopisch onderzoek. Hieruit bleek reeds dadelijk , ten 

 duidelijkste, het bestaan van eene bepaald vezelachtige struc- 

 tuur en fraaije huid-textuur dezer orgaantjes, waarvan de eerste 

 door Dufour betwijfeld, de laatste ontkend was geworden, terwijl 

 in den steel der raket het voorkomen van dwarsgestreept spier- 

 weefsel, door Dufour vermoed, onmiskenbaar werd geconstateerd. 

 Omtrent hunne verrigting gaat Spreker een stap verder dan deze 

 Schrijver. Waar Dufour in de raketten hoofdzakelijk min of meer 

 erectiele (?) « organes de volupté ou de titillation » ziet , slechts 

 dienende bij het voorspel der copulatie, oppert Spreker het vermoeden, 

 dat zij welligt verder, door tijdelijke vastere aaneenstrengeling bij 

 (? en 2, ook durante coitu, strekken kunnen, om bij deze dieren, 

 bij welke het <? geen spoor van penis bezit, eene meer directe 

 aanraking te weeg te brengen van de, bij beide sexen geheel 



