CXLÎV VERSLAG. 



De heer Everts deelt eenige bijzonderlieden mede over het 

 geslacht Iljjdrobïus Leach , behoorende tot de familie der Palpicornia. 

 De kevers van deze familie leven deels in het water (Hi/drophilus 

 en aanverwanten), deels in de aarde (sommige soorten van Cerci/on'), 

 deels in mest (^SpJtaerldluw, Cercijoii). Zij hebben vierledige kaaktasters, 

 die even lang of langer zijn dan de korte knodsvormige sprieten. 

 De sprieten zijn zes- tot negenled ig, reiken zelden tot aan den wortel 

 van het halsschild en kunnen in eene groef onder den zijrand van 

 den kop worden verborgen; het wortellid is lang en de knods 

 doorbladerd. De tarsen zijn allen vijfledig, de achterpooten veelal 

 tot zwemmen ingerigt. Het zijn grootendeels trage dieren, die in 

 poelen , in of langs het water of onder steenen voorkomen. Een 

 gering aantal soorten kunnen zwemmen ; de meeste ook van die , 

 welke in het water leven , kleuteren slechts tegen de waterplanten. 

 In Snellen van Vollenhoven's Gelede dieren van Nederland worden 

 zij «Voelertorren » genoemd. Zij worden in vier groepen verdeeld: 

 Hydrophylini , Spercheini , Helophorini en Sphaeridiini. Tot de 

 Hydrophilini behooren de geslachten Hy dr opini ux ^ Ili/drochares 

 (r= Hydrons) en llydfobius. 



De inlandsche soorten van Hydrolkis laten zich onderscheiden 

 als volgt : 



a. Laatste kaaktasterlid nagenoeg even lang als 

 het voorlaatste ; bovenzijde van het Hg- 

 chaam okergeel met zwarten kop ; dek- 

 schilden aan het uiteinde met stippelrijen 

 (g. Enochrus Thoms) hlcolor Payk. 



Laatste kaaktasterlid merkelijk langer dan 

 het voorlaatste; bovenzijde van het lig- 

 chaam zwart , donker- of lichtbruin ; dek- 

 schilden met duidelijke stippelrijen of 

 slechts met eene naadstreep . . . . h. 



h. Dijen geheel of tot over de helft behaard; 

 bovenzijde fijn bestippeld, met stippelrijen 

 of slechts met eene naadstreep; zwart, 



