24 AMBBIKAANSCHE DIPTJilßA. 



Bclvosia bianda, Rob.D. j%o(/. 103. 1; — Senomelopiabicincla, Macq. 

 Suil. à Buff. Dipl. II. 112. 28. 



Een $ uit Brazilië in 's Rijks museum te liciden; verscheidene 

 exemplaren van beide sexen uit Columbie in het museum te Brussel. 



Deze soort is als type te beschouwen van het geslacht Belvosia, 

 door Robineau Desvoidy dus genoemd ter eere van den bekenden 

 Franschen reiziger en natuuronderzoeker Palisot de Beauvois. 



Aan de hierboven aangehaalde beschrijvingen voeg ik nog het vol- 

 gende toe. De kop is breeder dan de thorax; het voorhoofd in beide 

 sexen zeer breed en van boven minstens een derde gedeelte van den 

 kop innemende; de gezigtslijsten treden sterk vooruit en zijn van 

 boven boogvormig over den sprietwortel omgetrokken (zie PI. 1 fig. 13)« 

 Palpen roestkleurig. Aan den derden achterlij fsrin g een witte of geel- 

 witte , soms iets goudachtige voorzoom ; de vierde ring geheel van die 

 kleur; de borstels van thorax, schildje en achterlijf stevig en allen 

 platliggend ; onder aan de dijen en aan de buitenzijde der achterste 

 scheenen (fig. 14) vele borstels; voethaken roodgeel met zwarte spits. 



Het geslacht Belvosia gelijkt door het breede, eivormige ligchaam 

 veel op onze Ncmoraea's of op de grootere soorten van Masicera {major, 

 sculellala enz.) , met welke laatsten het de naakte oogen , de vrij lange 

 sprieten en de digt beborstelde achterscheenen gemeen heeft. Het 

 onderscheidt zich echter aanstonds door de plaatsing van den grooten 

 mondborstel niet aan-, maar een eind boven den mondrand, en door 

 de lange en stevige, platliggende borstels, die in grooten getale aan 

 den achterrand van het schildje voorhanden zijn en veelal wel tot 

 halverwege het achterlijf reiken ; ook de macrocheten van het ach- 

 terlijf zijn zeer stevig en doen aan die van het geslacht Juriiiia 

 denken. De voethaken zijn gewoonlijk roodgeel met zwarte spits of 

 althans aan den wortel roodachtig. 



Behalve lielimia bif asciala, reken ik tot dit geslacht ook Blephariplera 

 rufipalpis Macq. en zijn mij bovendien nog twee soorten bekend, die 

 zooveel ik kan nagaan, onbeschreven zijn en hieronder vermeld worden. 



Analytisch kunnen deze vier soorten op de volgende wijze worden 

 onderscheiden : 



1. Kop duidelijk breeder dan de thorax ; de 



gezigtslijsten sterk uitpuilend .... bif asciata F. 

 Kop ongeveer zoo breed als de thorax ; de 

 gezigtslijsten matig vooruitspringend. . 2. 



