80 BOEKAANKONDIGIKG. SNELLEN'S VLINDERS 



peesche fauna worden uitgewerkt en ten slotte door het eigenlijke 

 schrijven van het werk, de laatste hand aan het geheel worden 



gelegd. 



Wij durven den heer Snellen gerust de meest mogelijke vol- 

 doening van zijnen zoo veel omvattenden arbeid voorspellen. Hij 

 heeft er zich niet slechts eene eerezuil door gesticht, maar ook 

 den rechtmatige!! lof en dank verdiend van alle Lepidopterologen , 

 voor wie dit standaardwerk een onmisbare schat is, die voortaan 

 in geen hunner boekerijen mag noch zal ontbreken. 



Evenmin als bij mijne bespreking van het eei'ste gedeelte, acht 

 ik het mogelijk, noch zelfs wenschelijk, dit uitgebreide, eerst 

 onlangs verschenen werk reeds nu in zijne onderdeelen te behan- 

 delen. Ik bepaal mij dus tot eenige algemeene beschouwingen en 

 opmei'kingen , die mij , ik zeg niet , bij het bestudeeren , maar 

 slechts bij het eenigszins nauwkeuring doorbladei^en van het werk , 

 opvielen. Overigens wensch ik eene uitvoeriger behandeling en 

 beoordeeling over te laten aan Entomologen, die eene meer gezette 

 studie der Microlepidoptera , vooral wat betreft hunne systematische 

 rangschikking, maken. — Omtrent het plan en den inhoud van 

 het werk geeft de Schrijver, in zijne Voorrede, de noodige ophel- 

 deringen, waaruit blijkt, dat de inrichting dezer tweede afdeeling 

 weinig verschilt van die der eei'ste; echter zijn de aan de analy- 

 tische tabellen ontleende hoofdkenmerken van de familien , geslachten 

 en soorten thans niet boven de nadere beschrijvingen herhaald, 

 waardoor eene noodelooze uitgebreidheid is vermeden. Verder heeft 

 de Schrijver zich, wat aangaat de volgorde der geslachten en soor- 

 ten, strikter dan vroeger gehouden aan die, welke door de beste 

 bewerkers der familien is aangenomen, zonder, gelijk hij zegt, 

 daarom die verbeteringen piijs te geven , welke hij meende te kunnen 

 aanbrengen of waar zij door anderen reeds waren gemaakt. Zoo 

 heeft hij voor de Pyraliden Lederer, voor de Crambinen Zeiler, 

 voor de Tortricinen eveneens Lederer, met de verbeteringen van 

 von Heinemann, voor de Tineïnen grootendeels Stainton, voor de 

 Pterophoi-en hoofdzakelijk Herrich-Schäffer en Zeiler gevolgd, terwijl 

 hij voor de Phyciden zijne eigene verdeeling aannam. — In het 



