82 BOaKAANKONDIÖING SNBLLEW'S VLINDBBS 



plaatst, daarin opnam en haar als de allerlaatste in het systeem 

 plaatste; ook Frey en Wocke namen de afzonderlijke familie aan, 

 die echter bij den eersten tusschen de Tineiden en Hyponeumatiden , 

 bij den laatsten tusschen de Nepticuliden en Pterophorinen voor- 

 komt. De heer Snellen heeft gemeend Herrich-Schaffer te moeten 

 volgen. Welke schikking de voorkeur verdient durf ik niet beslis- 

 sen, daar het eene gevoelen op den afwijkenden loop der vleugel- 

 aderen, het andere op den ongewonen vleugelvorm der Pterophoren 

 en Alucitinen steunt. Aan het begin van elke familie komt eene 

 tabel der geslachten en vervolgens voor ieder geslacht eene tabel 

 der soorten. De Schrijver heeft dus hier dezelfde wijze van behan- 

 deling gevolgd als in het eerste gedeelte, zoodat hetgeen ik vroeger 

 opmerkte over het meer of minder doelmatige daarvan, ook nu 

 van toepassing is. 



Nog bevat het werk eene systematische lijst der Microlepidoptera, 

 eene alphabetische lijst van de familien, subfamilien en genera, 

 eene alphabetische lijst der soorten met de synoniemen uit de 

 Bouwstoffen en het Tijdschrift voor Entomologie, eene systematische 

 lijst der in de aanteekeningen beschreven soorten van Microlepidoptera, 

 en vervolgens eene opgaaf der vlindersoorten , vermeld als Neder- 

 landsche Microlepidoptera in de Bouwstoffen en in het Tijdschrift, 

 die niet in het werk zijn opgenomen of daarin niet als afzonderlijke 

 soorten voorkomen, hetzij omdat zij tot de Macrolepidoptera gere- 

 kend of als vareiteiten beschouwd worden, hetzij verkeerd gede- 

 termineerd of wel niet inlandsch zijn. 



Wat betreft de variëteiten, is de Schrijver in zijn streven om 

 daartoe vroeger aangenomen soorten te brengen en onder één 

 type te vereenigen, mijns bedunkens, hier en daar wel wat ver 

 gegaan. Om niet te spreken van soorten als Teras squmnana Fabr., 

 T. comparana Hbn. enz. , is zeker, in dat opzicht , de zoogenaamde 

 Wahlhomiana-^xo&çi de opmerkelijkste. Tot deze toch werden vroeger 

 algemeen acht verschillende soorten gebracht, die eerst door O. 

 Hofmann tot vier, later door von Heinemann tot drie werden in- 

 gekrompen , en die thans onder een enkelen type met elf variëteiten 

 zyn vereenigd, hoewel de Schrijver te recht niet durft beslissen, 



