38 BIJDEAGE TOT DB KENNIS DER IN 



het mesosternum bedekkend. Metasternum 



f\^-—yr riy:p^^y\ (zie * in de figuur), even als bij de Cicin- 



/ 7 r )) delidae en Garabidae, met een gedeelte 



Ij Y^"^ (J_ voor de achtercoxae , hetwelk door eene 



y V X^__^/ ** meer of min duidelijke dwarslijn van het 



\^^; ^ ^ ~>^ overige gedeelte afgescheiden is en zich 



als een driehoekig uitsteeksel tusschen de 

 beide achtercoxae voortzet. Achtercoxae (zie ** in de figuur) tot 

 breede onbewegelijke dunne platen uitgegroeid, welke een groot 

 gedeelte van het abdomen bedekken, elkander aanraken en tot 

 aan den zijrand van het lichaam doorloopen. De middelste pooten 

 staan verder van elkaar dan de achterpooten. Tarsen vijfledig. 



Ofschoon de Haliplidae hun verblijf in het water houden, bezitten 

 zij geene eigenlijke zwempooten, dat wil zeggen, hunne achterpooten 

 zijn geenszins platgedrukt en dus minder geschikt tot roeien. De 

 vervorming der achterpooten tot roeiriemen , zooals bij de Dytiscidae , 

 heeft dus nog niet plaats gehad; wel zijn de tarsen, vooral bij de man- 

 netjes , met lange zijdeachtige haren bezet. Zij zwemmen niet onder 

 gelijktijdige, maar onder afwisselende beweging der achterpooten. 

 Bij de wijfjes van enkele Ilaliplas-soorien zijn de dekschilden 

 tusschen de stippelrijen, behalve de gewone zichtbare stippels, nog 

 uiterst fijn en dicht bestippeld. 



Uit de opgesomde kenmerken blijkt dus, dat de Haliplidae te 

 beschouwen zijn als het meest verwant aan de Garabidae, doch 

 vooral zijn te onderscheiden door het minder aantal sprietleden en 

 de uitbreiding der achtercoxae. Van de Dytiscidae verschillen zij 

 door het geringer aantal sprietleden en de niet ontwikkelde roei- 

 pooten. Zij leven hoofdzakelijk in stilstaande, zelden in stroomende 

 wateren, tusschen conferven en andere waterplanten. Hunne be- 

 wegingen bepalen zich tot kruipen en klimmen tusschen de onder 

 water gedoken plantendeelen. In den morgenstond komen velen 

 boven water en houden dan hun verblijf op de langs het water 

 groeiende planten. Eene enkele soort leeft vooral langs beken in 

 het mos verscholen. Zij zwemmen zonder vaardigheid en slechts 

 om van het eene plantendeel tot het andere te geraken. 



