^4 BIJDEAGE TOT DB KENNIB DEB IN 



1. Haliplus obliquus Fabr. 



Fabr. Mant. I. 193 (Di/tiscus) ; Panz. Fn. Oerm. 14. 6; Aube, 

 Icon. V. 20 pi. 1 f. 3; Erichs. Käfer Hark. 1. iSS; Thorns. Skand. 

 Col. II. 8; Schaum, Ins. Deutsc//l. 14; Redt. Fn. austr. 3de ed. 

 p. 92; Seidl. Fn. lalt. 8. 43; Gemm. u. Har. Cat. II. 426. 



Lichaam geelachtig , aan de bovenzijde dof en uiterst fijn en 

 zeer dicht bestippeld. Schedel in 't midden bruin of zwart. Hals- 

 schild met enkele verstrooide grootere stippels; in 't midden van 

 den voorrand meestal bruinachtig, aan de basis zonder eenig spoor 

 van streepjes. Dekschilden aan den wortel breeder dan de basis 

 van het halsschild; naad zwart en 10 zeer fijne op zwarte lijnen 

 staande stippelrijen; de zwarte lijnen zijn driemaal afgebroken en 

 hangen hier en daar zoodanig samen, dat zwartachtige vlekjes 

 ontstaan. 



Lengte 31 mm. 



Zeer zeldzaam. Breda (Heylaerts), Zutphen (Seipgens), Rhoon bij 

 Rotterdam , in Juni en Juli (Schepman) en Warnsveld , in Juli (Groll). 



2 Haliplus varius Nie. 



Nicolai, Col. agr. Hal. p. 34; Schaum, I.e. 14; Redt. Fn. austr. 

 3de ed. p. 92; Seidl. 1. c; Gemm. u. Har. Cat. II. 427. 



Syn. maritimus Fairm. Faun. Franc, p. 216. 



Deze soort gelijkt zeer op H. obliquus., doch is steeds kleiner, 

 aan de schouders breeder en daardoor meer afgerond. Bleekgeel, 

 uiterst fijn bestippeld; schedel meer of min gebruind, alsmede de 

 voor- en achterrand van het halsscliild scherp zwart afgeteekend. 

 Dekschilden met fijne stippelrijen en zwarte langslijnen, waarvan 

 de binnenste bijna geheel doorloopen, de buitenste twee- of drie- 

 maal afgebroken zijn; hier en daar vloeien zij tot vlekjes samen. 



Lengte 2| mm. 



Zeldzaam. Breda (Heylaerts), Vorden (Groll), Middelburg in 

 Mei (Gerth v. Wijk), IJsselmonde, in September (Veth), Rhoon 

 bij Rotterdam, in Juli (Schepman) en Maastricht (Maurissen). 



