KBDEBLAND VOOBKOMBNDF HALIPLIDAK. 9$ 



3. Haliplus confinis Steph. 



Steph. ///. Brif. II. 41; Redt. Fn. audr. 3de ed. 92; Gemm. 

 u. Har. Cat. II. 425. 



Syn. Üneatus Aubé, Icon. V. 21 pi. 1 f. 4; Thoms. ^y^a«</. 

 Co^. II. 8; Schaum, 1. c. p. 15; Seidl. 1. c. 



Deze soort gelijkt eenigszins op ohlïquus ., doch is iets korter, 

 meer glanzig, meestal roestkleurig , en vooral onderscheiden door 

 het kleine langsstreepje aan weerszijden der basis van het hals- 

 schild. Zeer fijn en dicht bestippeld; halsschild met verstrooide 

 grootere stippels ; dekschilden met zeer fijne stippelrijen en zwarte 

 lijnen , waarvan de binnenste minder samenvloeien en , behalve de 

 buitenste, bijna niet afgebroken zijn. 



Lengte 3| — 3| mm. 



De heer Veth ving bij Rotterdam, alsmede de heer Maurissen 

 te Ambij (Limburg) exemplaren, bij welke de dekschilden grooten- 

 deels zwart zijn ten gevolge van de samenvloeiing der strepen. 

 Ik bezit exemplaren uit Schotland en Frankrijk, welke even als 

 H. varius bleekgeel gekleurd zijn , met geringe ontwikkeling der 

 zwarte strepen. Deze variëteit wordt ook door Seidlitz uit de 

 Oostzee-provincien opgegeven. De type werd aangetroffen bij Breda 

 (Heylaerts) en bij Middelburg (Gerth v. Wijk). 



4. Haliplus mucronatus Steph. 



Steph. III. Brit. II. 40 pi. 11 f. 1 ; Redt. Fn. austr. 3de ed. 

 p. 92; Gemm. u. Har. Cai. IL 426. 



Syn. haclim Aubé, Icon. 25 pi. 2 f. 1 ; Schaum, 1. c. p. 15. 



Deze soort is gemakkelijk te herkennen aan den korten breeden 

 kop, de meer uitpuilende oogen, de vrij dichte en grove bestip- 

 peling van het halsschild en de langwerpige, eenigszins parallele 

 dekschilden. Roodachtig geel, op de dekschilden langs den naad 

 veelal in het roodbruine overgaande; de schedel alsmede de voor- 

 en achterrand van het halsschild min of meer roodbruinachtig. 

 Dekschilden met grove stippelrijen en in de tusschenruimten met 

 eene rij fijnere stippels. 



Lengte 4j mm. 



