XBDEKT-AND VOOUKOMEÏlDE H.VLIPLIDAK. 101 



viny, vertoonden zich alle overgangen van geheel effen lot duide- 

 lijk gegroefd. 



13. Haliplus fluviaiilis Aubé. 



Auhé, Icon. V. 33 pi. 2 f. 3; Erichs. Käf. Mark. 185. 6; 

 Schaum, 1. e. p. 19; Thorns. I. c. p. b; Redt. 1. c. p. 91; Seidl. 



I. c. /i.. 44; Gemm. ii. Har. ('at. II. 425. 



Deze soort is almede verwant aan ruficollis ^ doch smaller. Zeer 

 bleekgeel , met niet ineenvloeiende , niet onafgebroken , doorloopende 

 zwarte lijnen op de dekschilden. Oogen grooter en meer uitpuilend. 

 Schedel een weinig gebruind. Halsschild aan den voor- en achter- 

 rand vrij dicht bestippeld. Stippels der rijen op de dekschilden 

 tamelijk fijn en dicht op elkander staande, die der binnenste rijen 

 iets dieper dan de buitenste. 



Lengte 3 mm. 



Zeldzaam , uitsluitend in stroomend water. Eenmaal door mij in 

 groot aantal bij Woudrichem langs de Merwede van waterplanten 

 gesleept ; ook zag ik voorwerpen uit Rhoon (Schepman) en St. Pieter 

 bij Maastricht (Maurissen). 



14. Haliplus fulvicollls Er. 



Erichs. Käf. ,][arli. I. 186; Schaum, 1. c. p. 20; Thoms. 1. c. 



II. 5; Redt. 1. c. p. 92; Seidl. 1. c. 4. 44; Gemm. u. Har. Cat. 

 II. 425. 



Zeer verwant aan ruficoUls , doch vooral onderscheiden door het 

 lange, scherp aangeduide, scheeve streepje aan weerszijden der 

 basis van het halsschild. Kleur roestrood of bruinrood, zelden hchter 

 geelrood, sterk glanzig. Dekschilden nagenoeg als bij variegatus 

 geteekend , d. i. met donkere vlekjes. Kop fijn en vrij dicht be- 

 stippeld. De stippels der rijen op de dekschilden staan verder van 

 elkander dan bij riiJicoUls; de tusschenruimten zijn met enkele 

 stippels bezet. 



Lengte 3 mm. 



Ik zag slechts twee voorwerpen, door wijlen Dr. Herklots voor 

 vele jaren wellicht bij Leiden aangetroffen. 



