102 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER IN 



J5. Haliplus lineatocoliis Marsh. 



Marsh. Eul. Bril. I. 429 {Dytiscus); Aube, Icon. V. 34. pi. 3 

 f. 1; Schaum, 1. c p. 20; Thoms. 1. c. IL 4; Redt. 1. c. p. 92; 

 Seidl. l. c. 4. 44; Gemm. u. Har. Cat. IL 426. 



Syn. histriokäus Dufts. Fn. Austr. I. 285 {Di/üscut<); Sturm, 

 Ins. VIII. 159. t. 202 f. c C. 



Deze soort is langer dan rußcoHls en naar het uiteinde minder 

 toegespitst. Kop dicht en sterk bestippeld, donkerbruin of zwart, 

 aan de voorzijde roodachtig. Halsschild geel, aan den voorrand 

 dicht bestippeld en bovendien slechts met weinige grootere stippels, 

 aan den achterrand sterk in de breedte ingedrukt en aan weers- 

 zijden met een diep gebogen streepje; bovendien met zwarte mid- 

 deliijn. Dekschilden aan de basis iets breeder dan het halsschild , 

 bleekgeel, met rijen van zwarte, krachtige, dicht opeen gedrongen 

 stippels en menigmaal met eenige meer of min duidelijke donkere 

 vlekken ; gewoonlijk eene gemeenschappelijke donkere vlek op 

 het midden van den naad. Prosternum breed gegroefd ; metaster- 

 num effen. 



Lengte 3 nnn. 



Zeer gemeen. 



III. BRYCHIUS Thoms. 



Thoms. Skand. Col. II. p. 8. 



Dit genus is van HaUplus onderscheiden door het halsschild, 

 dat vierhoekig is, voor het midden eenigszins afgerond verbreed en 

 achter het midden tot aan de basis een weinig versmald, aan 

 weerszijden met eene diepe, nagenoeg tot aan den voorrand rei- 

 kende langsgroef, en met eene dwarsgroef aan de basis tusschen 

 de beide langsgroeven ; bovendien is de zijrand uiterst fijn gekerfd. 

 Metasternum met een diep groefje. De plaatvormig verbreede 

 achter-coxae bedekken, even als bij Haliplus, de drie eerste buik- 

 segmenten, beiialve den zijrand. .\chtertarsen met lange dunne 

 klauwen. 



In Europa komen drie soorten voor, waarvan eene inlandsch is. 



