ZÜID-AMERIKAANSCUE EPHEMBRIDEN. 163 



lang en de derde of middelste is slechts rudimentair, üe breede 

 vleugels zijn helder met donkeren voorrand, tengevolge der beide 

 eerste donkere langsaderen. Somtijds zijn de vleugels een weinig 

 melkachtig troebel, zooals men dat gewoonlijk bij de subimago's in 

 deze familie vindt. Ik zal over de vleugels verder niet uitweiden, 

 daar ik ze bij figuur 2 heb afgebeeld i). De pooten zijn donker, 

 eenigszins naar het bruin trekkend. 



Het stootrandje voor de voorvleugels, op den bovenrand der 

 achtervleugels dicht voor 't gewricht, is langer en smaller dan bij 

 Ephemera. 



De lengte des lichaams is 13 mill., de lengte der voorvleugels 

 bijna 12 mill.; de lengte der staartdraden ongeveer 33 mill. 



Van deze soort heb ik drie exemplaren in Januari te Santiago 

 d. E. gevangen. Zij voert haren naam naar den heer R. T. Napp, 

 lid van de nationale Akademie der wetenschappen, te Buenos Aires, 

 chef van het departement voor Stalistiek en redacteur van het 

 Duitsche La-FIata-Monafschrlft, welks kolommen hij, even als zijn 

 persoonlijken invloed, in 1874 geheel ter onze beschikking stelde. 



De vijf nu volgende soorten heb ik in het geslacht CIol' gerang- 

 schikt (het geslacht Bai'ïis is mij tot nu toe hier niet voorge- 

 komen), wegens de dubbele saamgestelde oogen der mannetjes, 

 den vorm der vleugels , de rudimentaire achtervleugels , de , in ver- 



1) Met betrekking tot de dwarsadereu der vleugels maak ik hier eene opmer- 

 king, die ook voor de vorige en volgende soorten geldt, n. 1. deze: dat zij niet 

 zeer constant zijn en vele afwijkingen vertoouen. Ik vond zelfs dat zij in twee 

 individuen derzelfde soort nooit volkomen gelijk zijn, ja zelfs niet in de beide 

 gelijknamige vleugels van hetzelfde dier. Intusschen geldt deze opmerking 

 niet de algemeene type der plaatsing en verhouding dezer aderen, maar natuur- 

 lijk slechts nevenzaken. Anomalien , zooals ik in enkele plaatsen van figuur 2 

 heb afgebeeld (zie b. v. den onderhoek), komen zeer vaak voor, maar zijn nooit 

 constant. 



Wat in 't bijzonder deze soort betreft, zoo moet ik nog opmerkzaam maken op 

 de derde en vierde langsader der achtervleugels, die niet uit het gewricht, maar 

 uit de tweede langsader ontspringen. Misschien zou dit zelfs als kenmer van 

 het genus kunnen gebruikt worden. 



