164 SWDBAGE TOT DB KENNIS DBB 



houding tot Oxijcpha talrijke dwarsaderen in de vleugels, en in 

 't algemeen wegens de overeenkomst in geslachtskenmerken, zooals 

 Burmeister 1. e. die aangeeft. 



Slechts bij eene enkele nam ik drie, maar doorgaans slechts 

 twee staartdraden waar, hoewel men in dit geval gewoonlijk nog 

 de afgebroken basis vindt van den middelsten draad, die zeer broos 

 schijnt te zijn. 



-Cloe Sellackì m. 



Deze soort, waarop mijne figuur 3 betrekking heeft, ken ik 

 reeds sinds het jaar 1873, toen Prof. Dr. G. Schulz Sellack mij 

 eenige exemplaren aanbood; sedert ving ik alhier (Cordova) telken 

 jare verscheidene exemplaren in de nabijheid van den stadsvijver. 

 De gewolkte vleugels, hoewel bij het wijfje veel minder sterk dan 

 bij het mannetje, maken haar zeer kenbaar. 



In beide sexen zijn twee (?) staartdraden , die uit vele geledingen 

 bestaan (ik telde er 28), welke leedjes, tengevolge van een licht- 

 sepiakleurigen ring om elke articulatie, zeer gemakkelijk te zien 

 zijn, vooral aan het basaal gedeelte; naar het einde worden zij 

 minder duidelijk. 



Het mannetje heeft vier oogen, waarvan het bovenste paar het 

 grootst en halfkogelvormig is en zich eenigszins als gesteeld voor- 

 doet; zij zijn hoogbruin van kleur en raken elkander bijna in de 

 middellijn des voorhoofds. Ocelli klein en parelkleurig. 



De pooten zijn zeer licht bruin, bijna geel gekleurd en de voor- 

 pooten van het mannetje veel langer dan die van het wijfje en 

 dan de andere pooten. Monddeelen zeer rudimentair. 



Bi] gedroogde exemplaren is de kleur bijna geheel grauwachtig, 

 zoodat de beschrijving van alle Cfot"- soorten naar levende individuen 

 moet geschieden. 



De lengte van het lichaam is bijna 10 mill, bij (?, en 8 mill, 

 bij $; de vlucht is ruim 16 mill.; de staartdraden zijri 15 mill, 

 in (? en 12 mill, in $. 



De bijna kleurlooze sprieten vertoonen de eigenaardigheden van 



