168 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DEB 



De Yoorrand der voorvleugels is donkerder en de beide eerste 

 dwarsaderen zijn nog zwaarder gebouwd. De wolkachtige band , die 

 ongeveer van het midden van den vleugelrand naar den buitenhoek 

 gaat, is niet zoo breed als in C. Sellacki , maar donkerder en bij 

 den vleugelhoek iets breeder. Onder dezen band staat eene onregel- 

 matige vlek als door een steßltje met den onderrand van den band 

 verbonden. Boven den band ziet men dezelfde driehoekige vlek als 

 in C. Sellackl , maar kleiner (op de voorrandsader staande) , en de 

 tweede nog kleinere vlek, die bij C. Sellacli voor het vleugel- 

 gewricht staat , is hier bijna geheel verdwenen. De ruimte tusschen 

 de sterke eerste langsaderen en den voorrand is ongeveer op dezelfde 

 wijze gevlekt als bij de vorige soort, maar ook weder donkerder. 

 Verder staat onder den eersten band, aan den voorrand, eene 

 langgerekte, zich eenigszins ombuigende en dan verbreede vlek, 

 en daarnaast eene kleinere onregelmatig driehoekige , die zich echter 

 niet met de andere vereenigt. De band, welken ik in C. SellacJci den 

 tweeden band genoemd heb, bestaat hier ook, zelfs duidelijker, 

 donkerder, maar, hoewel hij ook parallel op korten afstand van 

 den onderrand loopt , zoo is hij aan zijn begin niet met den onder- 

 rand des vleugels in aanraking en strekt zich ook achterwaaits 

 niet zoo ver uit, zoodat hij de reeds vermelde gesteelde vlek niet 

 bereikt. De achtervleugels komen met die der vorige soort vrij wel 

 overeen , maar zijn eenigszins troebel. 



Het wijfje is in 't algemeen lichter en daar de vorm en bijzon- 

 derheden der andere deelen met de geslachtskenmerken samenvallen 

 en dus ook met de vorige soort overeenstemmen, kan ik mij ter 

 verdere kenschetsing der soort tot de kleur bepalen. 



<?. De oogen zijn donker roodachtig bruin, de thorax en pooten 

 grauw ; de thorax is aan de rugzijde iets donkerder en aan de zijden 

 even als de buikvlakte meer geelachtig. Het achterlijf is roodbruin , 

 soms bijna l)loedkleurig, of aan de rugzijde naar het donkerbruin 

 trekkend , met zeer donkere staartspits. De staartdraden zijn helder , 

 maar aan de geledingen donkerder dan bij de vorige soort, vooral 

 aan de basis. Ook zijn de leden niet zoo lang als bij de vorige soort , 

 zoodat in dit opzicht het verschil tusschen het basaal en eind- 



