178 OPMEEKÏN&EN BETBErrENDB TÏPUIIDEN. 



en h eindelijk die van T. ugnata , van terzijde en van achteren 

 gezien. Bij de eerstvermelde soort heeft de laatste buikring geenerlei 

 verlenging of uitsteeksel ; bij confusa is dit evenmin het geval , doch 

 die ring eindigt ter wederzijde in een klein hoornachtig tandje, bij 

 marmorata en signata is hij daarentegen tot een paar tepelachtige 

 organen verlengd, die vooral bij de laatste soort bijzonder lang en 

 slank zijn. 



r. rufina Meig. , die wegens de donkere streep in de borstzijden 

 niet met andere soorten kan woi'den verward, schijnt zeer zeld- 

 zaam te zijn. Zij was tot dusver alleen bekend uit Duitschland 

 (Meigen), Silezie (Schummel), Frankrijk (Macquart) en Oostenrijk 

 (Schiner, Mik). Schummel en Schiner kenden slechts een enkel 

 en niet gaaf exemplaar. Zetterstedt vei^meldt de soort niet , waaruit 

 kon worden afgeleid, dat zij niet in het noorden van Europa 

 voorkomt; doch nu onlangs heeft de heer V. von Roder geconsta- 

 teerd, dat zij ook op de Fai'oe-eilanden (62° n. breedte) voorkomt, 

 van waar Hansen haar onder den naam van T. parvicauda n. sp. 

 heeft beschreven (zie Wien. Ent. Zeitung II. 56.) De soort heeft 

 waarschijnlijk eene dubbele generatie, want Meigen ving haar in 

 't begin van Mei, terwijl Mik haar jaarlijks tegen het eind van 

 Augustus of het begin van September aantrof. De laatste heeft 

 bovendien hare gedaantewisseling uitvoerig beschreven en afgebeeld 

 {ifien. Ent. Zeitung, I. p. 35 pi. 4 f. 1 — 12). In ons land is zij 

 nimmer gevangen; ik ken haar door een paartje, dat de heer Mik 

 zoo goed was aan mij te zenden. 



T. confusa, = marmorata v. d. W. (non Meig.) en obsoleta Zett. 

 (non Meig.), is voorzeker ook zeldzaam en althans zeer plaatselijk. 

 Ik ontmoet haar echter telken jare in September op eene bepaalde 

 plek in het Haagsche bosch en heb vroeger nog enkele vindplaatsen 

 uit ons land aangegeven. Dat ik nog altijd Zetterstedt's T. obsoleta 

 in haar geloof te zien, heb ik hiervoren reeds gezegd; mijne mee- 

 ning grondt zich vooral op de buikige vorkcel, een kenmerk dat 

 bij de overigens verwante T. obsoleta Meig. niet gevonden wordt. 



De ware T. marmorata Meig. ken ik alleen door het exemplaar, 

 mij uit Oostenrijk door den heer Mik gezonden. Schiner kende 



